Savaşta Galibiyet, Aşkta Mağlubiyet: Napoléon Bonaparte!

Bu kadın milletinden Bonaparte bile çekmiş :D

Bir çiftçi kızı Joséphine de Beauharnais

Bir çiftçinin kızı olmasına rağmen -daha sonraları da pekâlâ gözükeceği gibi- eğlenceye oldukça düşkün, pekte alt tabakadan durmayan bir kadındı.

On yedi yaşında Alexandre Beauharnais ile evlenen Joséphine'nin eşi Fransız İhtilâli sonrası idam edilmiş, kendisi de zindana atılmış ve son anda giyotinden kurtulmuştur. Fakat bu zeki kadın sonradan imparatoriçeliğe kadar yükselecekti.

Sosyetede konuşulan bir kadın hâline gelen Joséphine, sonraları Napoléon'la baloda tanışmış, ilk bakışta aşık olmuşlar ve 1796 senesinde evlenmişlerdi.

Napoléon için onun dul ve çocuklu, kendinden beş yaş büyük olması bir sorun teşkil etmiyordu. Aşkın gözü kördür işte.

Napoléon İmparator olup tacı ilk kendi başına, ardından yasalara aykırı olsa da bu köylü kızı, eşi Joséphine'nin başına takınca onu imparatoriçe olarak ilân edecekti.

Napoléon ve Joséphine aşkı

"Ve" dediğime bakmayın, bu ilişkide seven tek kişi Napoléon Bonaparte idi. Belki ilk başlarda gerçekten de sevmiştir Joséphine ama kim bilir? Aralarına mesafe girdikten sonra öyle olmadığı kesin ama.

Joséphine'nin zeki ve eğlenceye düşkün olduğunu söylemiştim. İşte, daha sonraları Napoléon Moskova'ya kadar dahi dayandığında, kendisi Napoléon'un kendisine sağladığı imkânlarla balolar düzenlemekte ve her gün düzenli şekilde mektup yazan Napoléon'u umursamamakta ve ona yazmamaktaydı.

Tutkulu bir âşık Napoléon acısını kelimelere dökse de bir şey değişmedi. Onsuz gündüzler monoton, geceler hüzün doluydu.

On üç yıllık evliliklerinden de bir çocukları olmamıştı ve Napoléon tahta varis bırakmadan ölmek istemiyordu.

Tüm bunların sonunda bir ayrılık kararı aldı.

Her şeyin sonu

Âşığından bir ayrılış isteğini duyduktan sonra Joséphine'nin hastalandığını söylerler. Hiç beklemediği bir sözdü bu.

İki tarafında kesinleştirmesi sonucu ayrıldılar, Joséphine hayatına malikânesinde yaşayarak devam ettirdi.

Daha sonraları Napoléon evlendi, tahta varis bıraktı.

"Mektupların soğuk, tıpkı insanın elli yaşı gibi. On beş yıllık evliliğe benziyorlar. Dostluk var ve bir de yaşamın o kış mevsimindeki duyguları var. Ah! Josephine!… Çok katı yürekli, çok kötü, çok hainsiniz. Daha elinizde ne kaldı ki beni iyice acınacak duruma düşürmek için? Beni sevmemek mi? Eh! Zaten bunu yaptınız! Benden hoşlanmamak mı? Eh, bunu da ben dilerim. Her şey küçük düşürür insanı, tiksinme dışında“

Eh, Napoléon Bonaparte'ın dahi kazanamadığı savaşta biz ancak yüz günlük hüküm süreriz.