Nisan ayının başlarıydı. Bir pasta butiğinde Sosyal Medya Yöneticisi olarak işe girdim. Staj olarak. İşim pastaların fotoğraflarını çekmek, videolar hazırlamak, Instagram ve WhatsApp üzerinden siparişleri yönetmekti. Kısacası, o dükkanın dijital vitrini artık bendim.
İlk gün yanımda işi öğreten bir kız vardı Firuze. Başlarda her şey normal görünüyordu. İşi hızla kavradım zaten teknolojiyle aram her zaman iyi olmuştu. İkinci gün Firuze izinliydi ve ben tek başıma işleri hallettim. Hiç kafam karışmadan, kimseden yardım istemeden tüm siparişleri ve paylaşımları tıkır tıkır hallettim.
Ancak üçüncü gün Firuze döndüğünde her şey değişti. Herkese ters ters cevaplar veriyor, bana karşı tuhaf bir tavır takınıyordu. Aslında ilk gün bana Bir aydır buradan çıkmaya çalışıyorum ama gidemiyorum demişti. O an anlamalıydım gitmek isteyen birinin bu kadar hırslı ve kıskanç davranması normal değildi. Benim başarımı gördükçe yerinin sallandığını hissetmişti belli ki.
Müdürümüz yurt dışına gitti, "Dönüşte bir hafta deneme süreci yaparız, sonra karar veririm," dedi. 3 hafta sonra beni tekrar işe çağırdı. O kız 1 hafta olmayacak eğer 1 hafta içinde işini beğenirsem seni işe alacağım beğenmezsem almayacağım dedi.
1 hafta boyunca çok iyi çalıştım yeni bir işçiye göre iyiydim. Cuma günü müdür bana kararını açıklayacağını söyledi akşam yazdığımda cevap vermedi cumartesi sabahı yazdığımda gel dedi ama bu gel “seni işe alıyorum değildi” herhalde kararını yüz yüze açıklayacağını düşündüm. Çünkü iyi bir sonuç alacağıma inanıyordum.
Cumartesi sabahı dükkana gittim 10 dk falan sonra Firuze geldi. Beni görünce yüzü düştü, verdiğim selamı havada bıraktı. Firuze bir ara hışımla dükkandan çıktı, tüm wp gruplarından çıktı. Meğer müdüre naz yapıyormuş.
Birkaç saat sonra müdür geldi Firuze ile uzun bir görüşme yaptı. Herhalde veda konuşması yapıyorlar diye düşündüm. Firuze dışarı çıktığında göz göze geldik. Yüzünde o sinsi, zafer kazanmış gülümseme vardı. O an işe alınmadığımı anlayamadım. Müdür beni çağırdı ve o malum cümleyi kurdu:
"İşini çok beğeniyorum, çok yeteneklisin ama ben Firuze ile devam etme kararı aldım.
Sadece 2 dakika sohbet ettik.
"Neden?" demek istedim ama gözlerim dolmuştu. Ağladığımı görmelerini istemediğim için sadece sustum. Bir saat daha orada kalmamı istedi tamam dedim. Çünkü çalıştığım günlerin parasını almam gerekiyordu. Müdür gittikten 1 saat sonra çıkmak istediğimi bu yüzden paramı ödemelerini söyledim. 9 iş gününü 8 saydı ama ben ona bu günde çalıştım 9 olması gerek diyerek o günün de parasını aldım ve çıktım. Wp'de paramı attığı için teşekkür ettim ama çok sinirliydim.
Bana, "Sen çok iyi çalıştın, eminim daha iyi yerlerde olacaksın, belki bir gün yine çalışırız," yazdı.
"Sanmıyorum. Ben zaten burayı kısa süreli bir deneyim olarak görmüştüm. Benim hedeflerim çok daha başka ve çok daha yüksek."
Bana “ben zaten 6-7 aylık işçi istemiyorum dedi” sinirlendim. 6-7 aylık işçi istemiyor ama kararsız bir işçiyi yeteneğime rağmen seçiyordu. Ben de cevap olarak
“Aslında, işe olan ciddi yaklaşımım ve kısa sürede gösterdiğim yüksek sonuçlara karşılık, 6-7 aylık bir çalışanı istemediğini söyleyen kararsız bir çalışanla devam etme kararınız beni biraz şaşırttı.” yazdım mesajıma kalp atıp yazmadı. Ne düşünüyorsunuz? Haksız mıyım? Bunu yazmam gerekir miydi?

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer