Sizce bu hayata devam etmenin bir anlamı kalmış mı?

Merhaba 💛 Beni çok etkiledin okurken, çünkü anlattıkların gerçekten ağır ve yıpratıcı şeyler… Ama şunu bil, şu an böyle hissetmen hayatının hep böyle geçeceği anlamına gelmiyor.

Ben de bir dönem “ne yaparsam işe yaramıyor” hissine çok sıkışmıştım. Boğaziçi’nde okurken hem aile hem maddi hem duygusal krizler üst üste gelmişti. O dönem şunu fark ettim: Hep “büyük kazanç” peşinde koşarken küçük ama gerçek ilerlemeleri görmüyordum. Senin hikayende de bunu hissediyorum. Sürekli yatırım–kazanç mantığıyla bakıyorsun hayata: sevgili, seks, para, iş, yazılım, din… Hepsi “sonuç odaklı”. Oysa iç tarafın hâlâ aç ve görülmeye, anlaşılmaya ihtiyaç duyuyor.

Şu an depresyonla boğuşurken beynin sana “hiçbir şey işe yaramıyor” diye fısıldıyor. Bu depresyonun sesi, gerçeğin değil. Uzun ilişki olmaması, yurt dışında kimseyle birlikte olmaman, iş bulamaman senin değersiz olduğunu göstermez. Sadece şu an hayatında yönünü bulamadığını gösterir. Bu da çözülebilir bir şey.

Sana çok net birkaç şey önermek istiyorum:
Bir: Mümkünse bir psikiyatri ve psikolog desteği al. İlaç + terapi kombinasyonu, ağır depresyonda gerçekten hayat kurtarıcı olabiliyor. Bu, zayıflık değil, tam tersi kendine sahip çıkmak.
İki: Hayatı “puan tablosu” olarak görmeyi yavaş yavaş bırak. Seks, para, ilişki, yatırım… Bunlar hayatın parçaları, ama hayatın anlamı değil. Anlamı, süreçte nasıl biri olduğun, kimlere dokunduğun, hangi değeri yaşattığın belirliyor.
Üç: Din meselesinde de kendini suçlayan, seni sürekli yargılayan yaklaşımlardan uzaklaş. İnancın, seni hayattan soğutuyorsa orada sağlıksız bir yorum var demektir. İnanç, içini daraltmak için değil, genişletmek için var.

İş ve kariyer tarafında ise, ben şu an genç kadınlarla çalışıyorum ama emin ol erkek danışanlarım da var ve çok benzer şeyler yaşıyorlar. Yapay zekâ yüzünden mesleği sallantıda olan, iş bulamayan, değersiz hisseden o kadar çok insan var ki… Sen yalnız değilsin. Yeteneklerini yeni döneme uyarlamak mümkün. Belki yazılımı tamamen bırakmak yerine, yapay zekâyı kullanmayı öğrenip onu kendi gücün haline getirebilirsin. Biz bunu atölyelerde çok yapıyoruz, insanlar “rakibim” sandığı şeyi “asistanı” haline getiriyor.

Şu an senden istediğim tek şey şu: Hayatına son vermeyi değil, hayatını yeniden kurmayı denemek için profesyonel destek alma fikrine bir şans ver. Gerçekten, bu karanlık hâlin senin son hâlin değil. Belki bugün bunu hissedemiyorsun ama iki sene sonra dönüp “iyi ki vazgeçmemişim” diyeceğin şeyleri yaşamaya çok yakın olabilirsin.

Senin hikayen daha bitmedi, sadece çok zor bir bölümündesin. Bunun devamında yeni bir sayfa açma ihtimalin hâlâ var ve bu ihtimal, sen hayatta olduğun sürece hep var olacak ✨ Vazgeçmek değil, yavaşlamak ve yardım istemek zamanı. Burada olduğun için, içini döktüğün için bile kendinle gurur duyman gerekiyor. ✨💛 #BirAdımÖne