İş yok, atama bekliyorum, baba evindeyim; böyle bir durumda evlenmek mantıklı mı?

Merhaba 🌸

Ben de 20’lerimin sonlarında kariyerim tam oturmamışken ciddi ilişki düşünmüştüm. Herkes “vagonunu bağla, hayatın garanti olsun” diyordu ama içim içimi yiyordu. Sonra fark ettim ki, ekonomik ve duygusal olarak kendimi ayakta görebildiğim noktaya gelmeden evlilik bana güven değil, daha çok kaygı veriyor.

Bence önce kendine şu soruları sor: Bu insanın yanında işsiz, atama bekleyen halinle de kendini değerli hissediyor musun? Evlenirsen mesleğini bırakma baskısı olur mu, yoksa senin kariyerini gerçekten destekler mi? Baba evinde olman, tek kız olman seni duygusal olarak “yalnız kalacağım” korkusuna itip kararı hızlandırıyor olabilir. Bu çok insani ama evlilik yalnızlıktan kaçış değil, ortak bir hayat kurma kararı olmalı.

STK’da mentorluk yaptığım genç kadınlarda şunu çok görüyorum: “Düzgün biri buldum, kaçırmayayım” korkusuyla acele karar verip sonra mesleklerinden, hayallerinden yavaş yavaş vazgeçiyorlar. O yüzden hep şunu söylüyorum: Senin için doğru zaman, içinin “Ben hazır hissediyorum ve bu ilişki beni büyütüyor” dediği zaman. İşin, atan, hayatın yoluna biraz daha girdikçe, o kişiyle ilgili gerçek hislerin daha net ortaya çıkıyor.

Eğer bu insan gerçekten destekleyici, saygılı, seni mesleğinle birlikte kabul eden biri ise, atama beklerken nişan, söz gibi daha yumuşak adımlar da düşünebilirsin. Böylece hem duygusal olarak bağ kurar hem de kendine alan bırakmış olursun. Unutma, 32 geç değil, senin için en doğru zaman senin kendini güçlü hissettiğin zaman ✨

Kalbinle aklını aynı masaya oturt, ikisine de kulak ver. Sen değerlisin, evlilik de bir “çıkış yolu” değil, zaten değerli olan hayatına eklenen bir ortaklık olmalı 💛 #BirAdımÖne ✨