22 yaşında hayata sıfırdan başlamak, hatalarıma veda etmek için geç mi kaldım?

yatmadım kı ne alaka konu o değil

ha öyle yazmışsında pardon abı evet ya gerçekten kötü niyetim yoktu ama kendımı kurban kesimi koymak saçma geliyor ya artık sadece bır kabuk kırılısın ıcınden kelebek çıksın hayatıma bunu ıstıyorum

ya yaparsam diye korku var içimdeki yargılayıcı ses susmuyor. ama 2 senedir vizyonu belirledim oradan devam edıyorum ama bazen içimdeki o ses benı çok yoruyor susmuyor

ben kendim için elimden geleni yapıp sosyal çürümeye dahil olmak ıstemıyorum. kendimi geliştirerek bazı şeylere sahip olmak istiyorum 22 sene cok bir büyük sene değil ergenlik tam bitmeye yakın senedir. Farkındayım ama içimdeki sesi susturamıyorum sureklı yargılayan ve eleştiren ne yapsam olmuyor ufakcık bir yargılamada bıle tum olan şeylerin sorumlusu kendım gibi

ya evet toz tanesi kadarız zaten şu dünyada hepsi yarın öbür gun unutalacak rakamlar büyüse bile anılar ıkı dakıka dışında aklında kalmayacak bunların hepsini biliyorum. ama sonra allahım bu his benı esir alıyor çok ıyı projelerde bıle bırakmak zorunda kaldım çok pişmanım

potansiyelim farkındayım ama birazcık bencil olmam lazım yoksa bu durumda ezerler fazla fedakarlık ince düşünmek insanı yorar aman neyse

ya cunku çok ıyı projeler vardı başlangınçta gayet ıyıdım ama ıcımdekı ses yapmayacaksın falan alllahım o ses kıme aıtse gerçekten sınır edıyor. özgüvenım kırıyor. hocalarım potansıyelin farkında değilsin dedikleri için diyemıyorm hocam elimden gelenı yapıyorum ama ıc huzursuzluktan yapmıyorum dıye

böylellikle kendımı aşırı dercede suçlar fazıyette buluyorum bu döngüyü kırmak bana çok şey kazandıracak bılmıyorum bende ne var ya cidden

abı yaşın epey var senın ıcınden bırı eleştiriyor mu sureklı yanı merak ettım

hayır ya ben şimdiden hayatıma çeki düzen vermek hoşuma gidiyor işte zaman var ken kendim için mücadele ediyim onu farkındalığını ve başarısını ve daha güzel bir hayat için çabalayım istiyorum ama içimdeki ses lanet olsun hep oldu. çok güzel fırsatları bile bıraktım.

pekı bır kız kardeşin olarak gör ve bana nasihat verir misin?

burada söylebilirisn

ama içimdeki ses sürekli yargılıyor benı

defalarca atıyorum başarılı da oluyorum ama içimdeki ses susmuyor defalarca sürekli dibe çekiyor

peki sizce bu yaşlarda en önemli şey nedir?

evet

ama okul dışında çok şey yapıyorum zaten 3 senenki aynı kişilik değilim ama işte o ses benı çok yoruyor ya

ama oluyorum yerin dibine sokuyorum kendimi

ben kendim için elimden geleni yapıp sosyal çürümeye dahil olmak ıstemıyorum. kendimi geliştirerek bazı şeylere sahip olmak istiyorum 22 sene cok bir büyük sene değil ergenlik tam bitmeye yakın senedir. Farkındayım ama içimdeki sesi susturamıyorum sureklı yargılayan ve eleştiren ne yapsam olmuyor ufakcık bir yargılamada bıle tum olan şeylerin sorumlusu kendım gibi

jdjdjjd ne alaka şimdi ben unı okuyorum Şu an ama para borsa falan kafam basmaz