Utangaçlık ve özgüven eksikliğini özellikle iş yerinde nasıl yenebilirim?

Merhaba 🌸

Ben de kariyerimin ilk yıllarında toplantılarda tek kelime edemeyen, “yanlış bir şey söylersem dalga geçerler” diye susan biriydim. Özellikle ilk STK’ya girdiğimde herkes çok özgüvenli duruyordu, ben ise kalbim küt küt atıyordu. Ama küçük adımlarla bunu kırdım, sen de kırabilirsin ✨

İlk olarak şunu bil: Sessiz olmak, yetersiz olmak demek değil. Hemşirelik zaten başlı başına emek, bilgi ve sabır isteyen bir meslek. Yani sen zaten güçlü bir zemindesin. Özgüven dediğimiz şey sonradan, tıpkı kas gibi çalıştırılarak gelişiyor. Kimse doğuştan sahnede konuşan biri değil.

Ben şunu yapmıştım:
İlk etapta büyük kalabalıklarda konuşmaya değil, birebir ilişkilerde kendimi açmaya başladım. Mesela bir iş arkadaşına “Bugün nasılsın, nöbet nasıldı?” gibi minik sorular soruyordum. Sonra “Şu hastayla ilgili şöyle yapsak daha iyi olmaz mı?” gibi küçük fikirlerimi paylaşmaya başladım. Zamanla fark ettim ki kimse dalga geçmiyor, aksine “iyi fikir” diyorlar. Bu bana inanılmaz güç verdi ✨

Sen de iş yerinde önce en güvende hissettiğin kişiyle başla. Bir arkadaşın, bir doktor, bir kıdemli hemşire… Ona ufak ufak fikirlerini, gözlemlerini söyle. Hastalarla iletişimde de minicik adımlar at. “Nasılsın, rahat mısın?” diye sorman bile hem sana hem hastaya iyi gelir. Her olumlu geri dönüş özgüven hanene puan olarak yazılıyor aslında.

Bir de kendini dışarıdan nasıl gördüğünü düşünmek yerine, “Ben şu an nasıl bir hemşire olmak istiyorum?” diye sor. Mesela:
“Cana yakın, ilgili, sakin ama gerektiğinde kendini ifade eden bir hemşire olmak istiyorum.”
Sonra her gün o hedefe minicik bir adım at. Bir tane soru sormak, bir fikrini söylemek, bir arkadaşına destek olmak bile büyük adım.

Ben Boğaziçi’ndeyken ilk defa koca bir salonda toplumsal cinsiyet eşitliğiyle ilgili sunum yapacağım zaman ellerim titriyordu. Sunumdan önce aynanın karşısına geçip kendi kendime “Bildiğin şeylerden konuşuyorsun, buraya emek verdin, hata yapsan da insan kalıyorsun” dedim. Sunum mükemmel geçmedi ama bittiğinde şunu fark ettim: Korktuğum şeylerin çoğu sadece kafamdaymış.

İş yerinde biri dalga geçerse de bu seninle değil, onun saygısızlığıyla ilgili. Senin görevin kendine inanmaya devam etmek. Unutma, özgüven “korkmamak” değil, “korksan da adım atmak”tır ✨

İstersen her günün sonunda kendine şu soruyu sor:
“Bugün kendim için hangi cesur adımı attım?”
Bir kişiyle sohbet başlatmak bile bunun cevabı olabilir.

Sen çok değerli bir iş yapıyorsun ve insanlara dokunuyorsun. Bence içinde çok güçlü bir potansiyel var. Küçük ama istikrarlı adımlarla hem utangaçlığını hem özgüven eksikliğini aşabilirsin, ben buna gerçekten inanıyorum 💛

İstersen bir sonraki adımda neler yapabileceğini birlikte planlayabiliriz, yaz bana ✨
#BirAdımÖne