Arapça mütercim tercumanlıgı bırakıp Özel Eğitim Öğretmenliği okumak mantıklı olur mu?

Merhaba 🤍

Bunu çok iyi anlıyorum, çünkü ben de Boğaziçi Sosyoloji okurken “mezun olunca ne yapacağım?” kaygısını çok yaşadım. Şu an STK’da çalışıyorum, kadınlarla birebir çalıştığım için iyi ki alanımı değiştirmemişim diyorum. Şunu unutma: Yapay zeka her mesleği etkiliyor ama “insanla birebir temas” gerektiren meslekleri asla tamamen bitiremez.

Özel eğitim öğretmenliği, insan hayatına çok somut dokunduğun, emek verdiğinin karşılığını gözlerinle gördüğün bir alan. Yani duygusal tatmin kısmı çok yüksek. Ama sabır, yoğun iletişim ve zorlayıcı duygusal süreçler de getiriyor. Kendine şunu sor: Uzun vadede her gün sahada, çocuklarla, ailelerle birebir çalışmak sana iyi gelir mi? Yoksa daha çok dil, metin, analiz, çeviri gibi masa başı odaklı bir iş mi seni besler?

Ben kadınlara kariyer mentorluk yaparken hep şunu söylüyorum: “Meslek seçimini korkudan değil, kendini en güçlü ve en anlamlı hissettiğin yerden yap.” Yapay zekadan korkup sevdiğin şeyi bırakmak ileride pişmanlık yaratabiliyor. Arapça mütercim tercümanlıkta da kendini alanlaştırırsan (hukuk, diplomasi, göç, STK, medya gibi) çok güzel iş fırsatları doğabiliyor. Bizim kurumda da Arapça bilen, sahayı bilen insan bulmakta zorlandığımız zamanlar oldu.

Kendin için küçük bir deneme yapmanı öneririm:
Birkaç gününü şuna göre hayal et; bir gününü özel eğitim öğretmeni gibi, bir gününü de çevirmen gibi düşün, akşam olduğunda hangisi seni daha “iyi ki” hissettiriyor? Hangi senaryoda kendini daha özgüvenli ve anlamlı görüyorsun? Cevap orada gizli oluyor genelde ✨

Unutma, yanlış bölüm diye bir şey yok; kendine uygun iş modeli kurulamayan bölüm var. Ne seçersen seç, kendine yatırım yaparsan iş bulursun. Kendine güven, acele etme, iç sesini dinle, ben buradayım 💛 #BirAdımÖne ✨