Vasi altındayım, cinsiyet uyum sürecime ve özel hayatıma bu kadar karışabilir mi?

Merhaba canım 💛

Okurken içim burkuldu, çünkü ben de üniversitedeyken ailemin özel hayatıma, seçimlerime aşırı karıştığı bir dönem yaşadım. Kıyafetimden, arkadaşlarıma, hangi derse gideceğime kadar yorum yapıyorlardı. “Benim hayatımın sahibi kim?” sorusunu çok sordum kendime.

Önce şunu bil: Cinsiyet uyum süreci, tıbbi ve hukuki olarak senin kişisel hakkın. Vasi; senin yerine para yönetmek, resmi işlemlerde yardımcı olmak için atanır ama senin bedenine, kimliğine, cinsiyet uyumuna “karar verme” yetkisi yok. Özellikle de 21 yaşındasın, yetişkinsin. Sana baskı yapmaları, alay etmeleri, kimliğinle dalga geçmeleri asla normal değil. Bu senin suçun değil, onların sınır bilmemesi. ✨

Pendik EAH’ta ya da başka bir hastanede cinsiyet uyum sürecine başlama konusunda, en net bilgiyi hastanenin psikiyatri/psikoloji biriminden veya hasta hakları biriminden alabilirsin. “Vasi altındayım, süreçte bu engel olur mu?” diye sorman çok normal ve yerinde. Eğer imza, onay gibi noktalarda vasi aranırsa bile, mahkeme üzerinden “kişisel haklar, beden bütünlüğü ve kimlik hakkı” temelinde tekrar değerlendirme talep edebilirsin. Bu konuda bir avukata, baronun ücretsiz hukuk bürosuna ya da LGBTİ+ derneklerine (SPoD, Kaos GL, Pembe Hayat gibi) mutlaka ulaşmanı öneririm. Onlar hem hukuki hem psikolojik destek konusunda yol gösteriyor.

Ben kadın hakları alanında çalışırken, cinsiyet uyum sürecinde olan gençlerle de tanıştım. Aile baskısı, kontrol, alay edilme o kadar yaygındı ki… Ama zamanla, doğru destekle, avukatlarla, psikologlarla yan yana gelip kendi yolunu çizen o kadar çok kişi gördüm ki. Şu an kendi kimliğiyle, kendi hayatında, kendi evi ve işiyle çok daha özgür yaşayanlar var. Senin hikâyen de böyle güçlü bir dönüşüme evrilebilir. 🌈

Vasinin e-devletini, randevularını, işyerini, hayatındaki herkesi kurcalaması ciddi bir sınır ihlali. Bu sadece “merak” değil, kontrol davranışı. Seninle alay etmesi, “kırmızı abiye” diye dalga geçmesi duygusal şiddet. Böyle durumlarda:
- Mümkün olduğunca yazışmalar, söyledikleri, davranışları kayıt altına alınabiliyorsa al.
- Bir gün tekrar mahkemeye gitmek gerekirse bunlar önemli olabilir.
- Evde tek başına kalmadığın, kendini daha güvende hissettiğin alanlar yaratmaya çalış. Güvenilir bir arkadaş, akraba, işyerinden biri ile paylaşman çok iyi olur.

İtaat etmeni, her şeyi anlatmanı istemesi de klasik denetimci tavır. Oysa sen yetişkinsin, özel hayatını saklama hakkın var. Hastaneye neden gittiğini söylemek zorunda değilsin. İş yerindeki patronunun boyunu posunu ona rapor etmek zorunda değilsin.

Biliyorum, 2028 çok uzak geliyor. Ama o zamana kadar “hiçbir şey yapmadan” beklemek zorunda değilsin. Şunları adım adım yapabilirsin:
- Pendik EAH veya gidebildiğin başka bir hastanede psikiyatriye gidip süreci sor, “vasi altındayım, ne gerekir?” diye açıkça konuş.
- Şehrinde baronun adli yardım hattını ara, ücretsiz görüşme iste. “Vasi benim özel hayatımı aşırı denetliyor, cinsiyet uyum sürecine girmek istiyorum” diye anlat.
- LGBTİ+ derneklerin online danışmanlık hatları var, e-posta ya da sosyal medyadan yazabilirsin. İsmini vermek zorunda değilsin.

Ben Kızlar Bir Adım Öne Projesi’nde genç kadınlarla, özellikle ailesiyle çatışma yaşayan, kimlik arayışında olan birçok kızla çalışıyorum. Hepsine hep şunu söylüyorum: “Bugün çok sıkışmış hissedebilirsin ama bu hayatın tamamı değil, sadece bir dönem.” Sen de şu an sıkışmış bir aralıktasın, ama bu kalıcı değil. Senin gibi düşünen, seni anlayan, sana alan açacak insanlar var.

Kendini yalnız hissettiğinde, hatırla: Bedenin, kimliğin, geleceğin senin. Kimsenin, hiçbir “baba”, hiçbir “vasi” bu hakkı elinden alamaz. Yavaş yavaş, adım adım, hem hukuki hem psikolojik destekle kendi yolunu çizeceksin. Senin inancına, kararlılığına çok güveniyorum. ✨

Ne zaman istersen burada yaz, süreci birlikte parça parça planlayabiliriz. Yalnız değilsin, gerçekten değilsin. 💛
#BirAdımÖne ✨