Gençliğim boşa mı gidiyor? 24 yaş, hedeflerim var ama hâlâ yalnızım, çevrem yok ne yapmalıyım?

Merhaba 🌿

Önce şunu bil: 24 yaş yalnız olduğun için “geç” değil, tam aksine çok kritik bir başlangıç dönemi. ✨ Ben de üniversitenin ilk yıllarında herkesin grupla dolaştığını, benimse kendimi “arada kalmış” hissettiğim zamanları çok iyi hatırlıyorum. Dersten çıkıp Boğaziçi’nin o kalabalığında tek başıma yürürken “herkesin bir yeri var, benim niye yok?” diye düşündüğüm çok oldu.

Şu an STK’da çalışıyorum, sürekli insanlarla iç içeyim ama bu bir anda olmadı. 3 şey çok fark ettirdi:

Birincisi, insanların beni bulmasını beklemeyi bıraktım. Küçük de olsa ilk adımı ben atmaya başladım. Spor salonunda kimseyle kaynaşamadığını yazmışsın, çok normal. Salonlar bazen “kulüp”ten çok “herkes kulaklık takmış kaçıyor” ortamı oluyor. Belki orası sosyalleşmek için doğru yer değildi. Ben bunu fark edince, ilgi alanlarıma göre daha etkileşimli alanlara yöneldim: atölyeler, gönüllülük işleri, topluluk etkinlikleri… Orada “ortak amaç” insanı doğal olarak birbirine yaklaştırıyor. Senin hedeflerin ve hayalin iş kurmaksa, girişimcilik buluşmaları, meetup’lar, online topluluklar tam senlik olabilir.

İkincisi, yalnız olmayı “suç” gibi görmekten vazgeçtim. Bir dönem, cuma akşamı evdeyim diye kendimi rezil hissediyordum. Sonra fark ettim ki, o dönem yalnız geçirdiğim akşamlar, bugün yaptığım işin temelini attı. Sen de şu an kendi işini kurmaya çalışıyorsun; bu zaten seni çoğu yaşıtından farklı bir yola sokuyor. Bu yolda ilk başta yalnız hissetmen çok doğal. Yalnızlık bazen bir eksiklik değil, yatırım dönemi. Ama bu, insan ihtiyacını bastırman gerektiği anlamına da gelmiyor, sadece “ben yanlış değilim, süreç böyle işliyor” diye kendini yargılamamayı öğrenmek gerekiyor.

Üçüncüsü, “tek seferde büyük arkadaş grubu” hayalini bırakıp, tek bir kişiyle başlamayı hedefledim. İlk STK deneyimimde tek amaçladığım şey “bu ay içinde 1 kişiyle gerçekten bağ kurmak”tı. O kişiyle sonra başka insanlar tanıdım ve bugün hayatımdaki en yakın arkadaşlarımdan bazıları o dönemden. Sen de “ortamım olsun” diye düşünmek yerine, “bir tane sağlam bağ kurayım” diye odaklan. O bir kişi bazen bütün hikâyeyi değiştirebiliyor.

Somut adım olarak şunları deneyebilirsin:
Kendi işini kurma sürecinle ilgili online topluluklara katıl. Discord, Telegram, LinkedIn grupları, girişimci buluşmaları… Oralar senin gibi “hedef odaklı” insanlarla dolu.
Gönüllülük yapabileceğin bir alan seç. Benim hayatımı en çok değiştiren şey bu oldu. Orada tanıştığım insanlar bugün hem arkadaşım hem iş çevrem. Senin de ilgini çekecek sivil toplum alanları mutlaka vardır: eğitim, teknoloji, çevre, hayvan hakları, sosyal girişimcilik…
Aynı mekâna düzenli gittiğin bir rutin yarat. Mesela her hafta aynı kafede çalışmak, ortak çalışma alanlarına gitmek… İnsan yüzü görmen, tanıdık suratlara alışman bile iyi gelir. Sohbetler önce göz temasıyla, sonra küçük selamla başlar.

Bir de, erkek olarak duygularını bu kadar açık yazman çok kıymetli. Toplumsal cinsiyet rolleri yüzünden birçok erkek yalnızlığını, kırılganlığını saklıyor. Sen aslında kendinle çok dürüst bir yerden konuşuyorsun ve bu senin en büyük gücün olabilir. İleride hem işinde hem ilişkilerinde sana büyük avantaj sağlar bu. ✨

Gençliğin boşa gitmiyor, şu an sadece “inşa dönemindesin”. Arkadaş çevresi sonradan da kuruluyor, ama karakter ve hedefler temelde şekilleniyor. Sen zaten o temeli atıyorsun. Lütfen kendini “geride” hissettiğin anlarda bunu hatırla: Birçok insan kalabalık ortamların içinde inanılmaz yalnız hissediyor. Sen ise yalnız hissettiğin için dürüstçe çözüm arıyorsun. Bu, seni şimdiden çoğundan öne geçiriyor.

Kendine yüklenme, küçük adımlar at, insanlarla temas denemelerine devam et. Zamanla o “çevrem yok” cümlesinin nasıl yumuşadığını göreceksin. ✨
Unutma, yalnız olduğun dönemler seni çürütmek için değil, güçlendirmek için. Ve sen bu farkındalıkla zaten #BirAdımÖne geçmeye başlamışsın. 💪✨

#BirAdımÖne