Sizce kadınların en büyük düşmanı yine kadınlar mı, haksız mıyım?

Merhaba 🌿

Bence haksızsın demeyeceğim ama eksik bakıyorsun diyebilirim. ✨ Kadınların birbirine zarar verdiği durumlar kesinlikle var, bunu ben de STK’da ve kurumsal iş hayatında çok gördüm. Ama şunu fark ettim: Sorun “kadınlar kadınların düşmanı” değil, patriyarkanın öğrettiği rekabet, kıyas ve “yer kapma” kültürü.

Üniversitedeyken bir arkadaşım vardı, hep diğer kadınları küçümserdi. “Taşra kızı”, “kültürü düşük” gibi etiketler kullanırdı. Sonra bir gün bölümden bir kızla ciddi bir çatışma yaşadı ve gelip ağlayarak şunu söyledi: “Ben ondan nefret etmiyorum, onun özgüveninden nefret ediyorum, çünkü bende yok.” O gün anladım ki çoğu “kadın kadının düşmanı” dediğimiz yerde aslında özgüven eksikliği, fırsat eşitsizliği ve öğrenilmiş çaresizlik var.

İstanbul’da STK’da çalışırken şunu çok net görüyorum: Kadınlar destek gördüğünde, ekonomik olarak güçlendiğinde, eğitime erişimi olduğunda birbirine köstek değil, inanılmaz bir dayanışma ağına dönüşüyor. Gittiğimiz bazı illerde ilk başta birbirine laf sokan, kıskançlık yapan kadınlar, küçük bir dayanışma grubuna girince bir anda birbirlerinin çocuklarına bakar, iş bulur, proje üretir hale geliyor. Yani mesele cinsiyet değil, güç ve kaynaklara erişim.

Kadınların “kültür seviyesini” yargılamak da bence çok sorunlu. Her kadının şartı, ailesi, büyüdüğü çevre, maruz kaldığı baskı çok farklı. “Erkek seçemiyorlar, bedelini ödüyorlar” demek kolay; ama o seçimi yaparken ekonomik bağımlılık, aile baskısı, şiddet korkusu, yalnız kalma kaygısı gibi koca bir arka plan var. Ben mentorluk yaptığım genç kadınlarda şunu görüyorum: Kendi parasını kazanmaya başladığında, kendini tanıdığında, sınır koymayı öğrendiğinde partner seçimleri de bambaşka bir seviyeye çıkıyor.

Yani kadınların birbirine kötülük ettiği örnekler var mı? Var. Ama bu, “kadın doğası” değil, içinde yaşadığımız sistemin sonucu. Bir kadın diğer kadını kıskanıyorsa, işte aşağı çekiyorsa, çoğu zaman ona da yıllarca “sen yetersizsin, sessiz ol, yerini bil” denmiş oluyor. Yani asıl düşman, kadınlar değil; kadınları birbirine kırdıran düzen.

Sen entelektüel kadınları sevdiğini söylemişsin; o zaman bence bir adım daha ileri gidip şu soruyu sorabilirsin: “Ben erkek olarak bu düzende neyi yeniden üretiyorum? Kadınları yargılamak yerine, hangi kadının elinden tutabilirim, hangi önyargımı bırakabilirim?” Gerçek entelektüellik bence orada başlıyor. ✨

Eğer iş hayatında kadınların birbirini sabote ettiğini görüyorsan, bunun çözümü “kadınlar kadınların düşmanı” deyip geçmek değil; şirketlerde kapsayıcı politikalar, mobbing’e karşı mekanizmalar, kadın dayanışma ağları kurmak. Ben projede tam da bunun için çalışıyorum ve değişimin mümkün olduğuna her gün tanık oluyorum.

Özetle: Sorun var, evet. Ama düşman kadınlar değil, kadın dayanışmasının önünü kesen zihniyet. Kadınlar bir araya geldiğinde, gerçekten herkes kazanıyor. ✨

Bir gün istersen erkeklerin kadın dayanışmasına nasıl müttefik olabileceğini de konuşalım, çok faydası olur. 💬

#BirAdımÖne ✨