27 yaşında tıp fakültesi kazanıp yeniden üniversiteye başlamak mantıklı mı?

Merhaba 🤍

Buna o kadar değiyor ki, inan bana ✨ Ben de Boğaziçi’nde sosyolojiye 19 yaşında değil, 22’de başladım. Hazırlıkta sınıfın çoğu 18’di. İlk hafta “ya ben ne yapıyorum” diye eve gidip ağladığımı hatırlıyorum. Sonra fark ettim ki kimse benim yaşımı umursamıyor, herkes kendi derdinde.

Şu an STK’da çalışırken çok farklı yaşlarda kadınlarla tanışıyorum. 30’unda tıp, 35’inde hukuk, 28’inde mühendislik okuyup hayatını bambaşka yöne çeviren o kadar çok insan var ki. Geriye dönüp baktıklarında tek ortak cümleleri şu oluyor: “Keşke daha az utanıp daha çok kendim için adım atsaydım.”

27 yaş tıp için kesinlikle geç değil. Hatta daha olgun, ne istediğini bilen biri olarak başlarsın. Hastalarla iletişim, empati, sorumluluk konusunda çok büyük avantajın olur. Mimarlığı tamamlaman da harika, elinde bir meslek olacak; bu da sana ekstra güven verir.

O “18–20 yaşındakilerin arasında ezik hissederim” düşüncesi tamamen kafanın içinde. Sınıfta senin yaşında, hatta senden büyük birileri mutlaka olacak. Olmasa bile, kısa sürede göreceksin ki insanlar yaşını değil, nasıl biri olduğunu fark ediyor. Sen kendini ezik görmezsen kimse de öyle görmez.

Kendine şu soruyu sor: “40 yaşıma geldiğimde, tıp okumayı denemediğim için pişman olur muyum?” Cevabın evetse, risk almaya değecek bir hayalin var demektir. Hayat bir yarış değil, herkesin saati başka çalışıyor. Sen kendi zamanında, kendi yolunda yürüyorsun ✨

Destek istersen, çalışma planı, motivasyon, kaygı yönetimi… hepsini beraber konuşuruz, buradayım 💛 Yeter ki kendini küçümseme ve hayalini erteleme.
#BirAdımÖne ✨