İş yerinde yeni kız olarak dışlandığını hissetmek normal mi, kızlar nelerden rahatsız olur?

Selam 💛

İşin başında böyle hissetmen çok normal, önce bunu bil lütfen. Ben de ilk STK’ya girdiğimde herkes yıllardır tanışıyor gibiydi, öğle yemeklerinde aralarında şakalar, anılar… Ben de sandalye çekip yanlarına otururken “acaba zorla mı dahil oluyorum?” diye düşündüğüm çok oldu.

Şunu fark ettim: Çoğu zaman kimse bizi bilinçli olarak dışlamıyor, sadece kendi konfor alanında takılıyor. Yeni geleni nasıl dahil edeceğini bilemeyen, utangaç, kendi derdine düşmüş bir sürü insan var. Ama biz o durumda kendimizi suçluyoruz: “Kesin beni sevmediler, komik bulmadılar, itici geldim…” diye.

Beni bir insanda en çok rahatsız eden şey saygısızlık ve ikiyüzlülük. Arkandan konuşup yüzüne gülen, başkalarını ezerek “komik” olmaya çalışan, sürekli negatif olan insanlarla arkadaş olmak istemem. Ama bu özellikler yoksa, sadece sessiz, çekingen ya da kendi halinde diye kimseyi dışlamam. Çoğu kız da aslında buna benzer şeylerden rahatsız olur. Yani olay “yeni kızsın, o yüzden dışlayalım” kafası değil genelde.

Arkadaş olarak seçmeme sebebim; enerjisinin samimi hissettirmesi, selam vermesi, göz teması kurması, sorduklarımı geçiştirmemesi, dedikodu yerine “bunu nasıl çözebiliriz?” demesi. Boğaziçi’ndeyken de, şu an çalıştığım STK’da da hep böyle insanlara çekildim. Hatta en yakın arkadaşlarımdan biriyle sadece kantinde “ben de senin bölümde minor yapmayı düşünüyorum” diyerek sohbete başlamıştım. İlk adımı o attı, bugün hâlâ hayatımdaki en değerli insanlardan. ✨

Sen iş yerinde şunları deneyebilirsin:
Küçük ama düzenli adımlar at. Molada “bugün çok yorucu değil mi?” gibi basit bir cümleyle lafa gir, ortak konular bul (dizi, kahve, yol çilesi, ofis muhabbetleri). Birine özel olarak “şu konuda sen iyi biliyorsun, bana yardımcı olur musun?” diye sor. İnsanlar genelde kendilerini faydalı hissedince daha hızlı yakınlaşıyor.

Eğer seni görmezden gelen biri varsa da bunu kendine değer biçme aracı yapma. Onun davranışı, senin değerini belirlemiyor. Bazen karşındaki kıskanmış, güvensiz, stresli, belki de kendiyle o kadar meşgul ki etrafını fark etmiyor. Onun yükünü sırtına alma.

Unutma, yeni bir ortama alışmak zaman alır. Sen kendin olmaya, nazik ve net olmaya devam et. Bir süre sonra kimin gerçek, kimin yüzeysel olduğu kendiliğinden ortaya çıkıyor. Sen zaten buraya kadar gelmiş, yeni bir işe başlamış, cesur birisin. Bu hisler geçici, senin gücün kalıcı ✨

Yanındayım, soruların olursa yine yaz, beraber düşünürüz 💫
#BirAdımÖne