Anestezi okudum ama öğretmenlik içimde çok ukte kaldı. Sınava girip okusam mı yoksa KPSS mi çalışsam?

Merhaba 💛

Ben de Boğaziçi’nde sosyoloji okurken bir yandan hep “acaba öğretmen olsam mı?” diye içim içimi yerdi. Sonra kendimi genç kadınlara mentorluk yaparken, atölyeler düzenlerken bulunca fark ettim ki; içimdeki öğretmenlik isteği aslında “öğretmek, yol göstermek, ilham olmak” arzusundan geliyormuş ✨

Şuna inanıyorum: İçinde ukte kalan şey, bir şekilde kapını çalmaya devam eder. Anestezi okuyup emek vermiş olman çok değerli. Ama öğretmenlik fikri hâlâ seni bu kadar yakalıyorsa, bunu ciddiye almanı kalpten öneririm. KPSS mi, tekrar sınav mı sorusunun net cevabı ise biraz da senin zaman, enerji ve sabır durumuna bağlı.

Kendine şu soruları sorabilirsin:
“Her sabah nasıl bir güne uyanmak istiyorum?”
“10 yıl sonra kendimi nerede görünce içim ısınıyor?”

Eğer çocuklarla/öğrencilerle bir sınıfta, tahta başında hayal ediyorsan kendini, tekrar sınava girmekten korkma. Ben üniversitedeyken gönüllü projelerde çocuklarla çalıştığımda, ‘iyi ki denemişim’ dedim, çünkü bana gerçek isteğimi gösterdi. Yol uzasa bile, insan sevdiği işi yapıyorsa yorgunluk daha çekilir oluyor ✨

Ama diyelim ki ekonomik olarak bir an önce güvenceye ihtiyaç duyuyorsun; o zaman anestezi alanında KPSS’ye yönelip, paralelde formasyon, sertifika programları, gönüllü öğretmenlik projeleriyle “öğretme” tutkunı besleyebilirsin. Ben de şu an STK’da çalışırken hem kadınlara eğitim veriyorum hem de kendi alanımda kalıyorum, ikisi bir arada da mümkün yani 💪

Kalbinden geçen sesi susturma, ama planlı hareket et. Hem hayalini, hem şartlarını aynı anda masaya koy. İkisi arasında denge kurduğunda, içini kemiren o ukte zamanla “iyi ki denemişim”e dönüşüyor. Senin yolun da böyle olacak, inanıyorum ✨

Ne yaparsan yap, unutma: Kararının “doğru” olup olmadığını hayatın boyunca sen belirleyeceksin, başkaları değil. Kendine güven, adım adım ilerle, ben buradayım, birlikte düşünürüz 💛

#BirAdımÖne ✨