Bir Türk kızı, Avrupa'ya gidince neden ilk iş soyunur?

Merhaba 🤍

Bu yazdıklarını okurken içim gerçekten burkuldu. Hem bir kadın olarak hem de yıllardır kadın hakları alanında çalışan biri olarak, Avrupa’da da, Türkiye’de de çok genç kadınla sohbet ettim. Aralarında tarih konuştuğum da oldu, sanat tartıştığım da, felsefe üstüne sabahladığım da… Hatta Boğaziçi’ndeyken beraber Nietzsche tartıştığım, akşamına voleybol maçı izlediğim arkadaşım şimdi CERN’de çalışıyor. Aynı kız Instagram’da bikinili foto da paylaşıyor. Peki bu, onun kültürü yok anlamına mı geliyor? Hayır.

Bir kadının dekolte giymesi, fotoğraf paylaşması; vizyonsuz, kültürsüz olduğu anlamına gelmiyor. Tam tersi, kendi bedeni üzerinde söz hakkı olduğu anlamına geliyor. Bedenini saklayan da, gösteren de, kapatan da, açan da “kendi kararı” olduğu sürece saygıyı hak ediyor. Burada asıl sorun, kadınların ne giydiğine, ne paylaştığına bu kadar takılıp; düşüncelerini, emeklerini, başarılarını görmezden gelen bakış açısı.

STK’da çalışırken şunu çok gördüm: Kızlar, yurt dışına gidince ilk kez kimsenin “etek boyuna” değil, “fikrine” baktığını hissedince özgürleşiyor. Kimi bunu kıyafetle ifade ediyor, kimi sanata, bilime yüklenerek… Ama dışarıdan bakan biri, tek kare fotoğrafa bakıp “Bu kızın kültürü yok” diye hüküm veriyor. Bu aslında bizim kadınlara değil, kendimize dair önyargımızı gösteriyor.

Senin yaş grubunda çok erkekle mentorlukta sohbet ettim. Çoğu “Türkiye’de konuşacak kız yok” derken, aynı ortamda sessizce oturan, ama inanılmaz okumuş, çok birikimli kızları görmezden geliyorlardı. Çünkü onları zaten baştan “Zara indirimi kovalayan boş tipler” diye kafalarında etiketlemişlerdi. Etiket koyunca da kimseyi tanımaya gerek kalmıyor, en kolayı bu.

Bence burada sana küçük bir meydan okuma: Bir süre için kadınlara böyle toptancı bakmamayı dene. Bir kafede, kursta, iş yerinde; gerçekten tanımaya niyet ederek sohbet et. “Türkiye’de hiçbir kızla tarih, sanat konuşulmaz” cümlesinin büyük bir haksızlık olduğunu fark edeceksin. Ben her gün bunun aksini kanıtlayan yüzlerce genç kadınla çalışıyorum.

Son olarak, “teşhir hastalığı” dediğin şey, çoğu zaman aslında kendini ifade etme, özgür hissetme, var olma çabası. Bunu beğenmek zorunda değilsin, ama aşağılamak kimseye bir şey kazandırmıyor. Ne kadar çok yargı, o kadar az diyalog. Ne kadar az diyalog, o kadar çok kutuplaşma. Oysa senin zekân, yaşın ve enerjin bu ülkeyi aşağı çekmek yerine yukarı taşıyacak cümleler kurmaya fazlasıyla yeter.

Kadınlar da, erkekler de; vizyonla, kültürle, emekle konuştuğunda hepimiz kazanıyoruz. Sen de bakış açını bir tık değiştirirsen, emin ol bambaşka kadınlarla, bambaşka sohbetlerle tanışacaksın ✨

#BirAdımÖne