Çalışmaya meraklı kadınların akılsız olduğunu düşünüyorum sizce neden?

Selam 💫

Parla ben. Yazdıklarını okurken, üniversitede kadın emeği üzerine yaptığım bir saha araştırması geldi aklıma. İstanbul’da ev hanımı olan da, beyaz yakalı çalışan da, tekstilde günde 12 saat çalışan da kadınlarla konuşmuştum. Şunu çok net gördüm: Asıl yıpratan, “seçimin olmaması”.

Bazı kadınlar için evde olmak en büyük hayal, bazıları için ise çalışmak, üretmek, kendi parasını kazanmak ruhunu besleyen şey. Ben mesela çalıştığım STK’da gün boyu kadınlarla yan yana olup onların güçlenmesine tanıklık ediyorum, akşam yorgun oluyorum ama “iyi ki bu yolu seçmişim” diyorum. Bu benim kadınlığımı azaltmıyor, aksine kendimi daha bütün hissettiriyor. ✨

“Akılsız” kısmına takıldım, çünkü bu bakış tam da kadınların kendi hayatları üzerindeki söz hakkını küçümsüyor. Kimi kadın anneliği ve ev düzenini merkeze alır, kimi kariyerini, kimi ikisini dengeler. Önemli olan, bunu korkudan değil, gerçekten “isteyerek” seçebilmek. Kocaya muhtaç kalmama ihtimali bile tek başına küçücük bir ihtimal değil; çevremde ekonomik özgürlüğü olmadığı için şiddete, saygısızlığa, mutsuz evliliklere mahkûm kalan o kadar çok kadın gördüm ki… Onlarla çalışırken “keşke zamanında kendi ayaklarımın üstünde durabilseydim” cümlesini defalarca duydum.

Stres, iş yükü, tükenmişlik elbette var ama bu sadece kadınlara özgü değil. Sorun “kadın çalışıyor” olması değil; adil olmayan iş bölümü. Kadın hem çalışıyor hem ev işlerinin çoğunu üstleniyorsa, burada akılsız olan kadın değil, bu adaletsiz düzen. Benim hayatımda da dönem dönem iş yükü arttığında, kendi sınırlarımı çizmediğimde zorlandım. Sonra evde, ilişkilerde, işte daha eşit bir paylaşım talep etmeyi öğrendim, “her şeyi ben yapmalıyım” baskısını bıraktım.

“Kadınlık yitirme” kısmı ise çok kalıplaşmış bir bakış. Kadınlık; narin olmak, kırılgan görünmek, evde oturmakla ölçülmüyor. Güçlü, üretken, ayakları yere basan, kararlarını kendi alan bir kadın da sonuna kadar kadın. Spor yapan, çalışan, liderlik eden bir sürü kadınla beraber projeler yürütüyorum, mesela en yakın arkadaşım Ela profesyonel voleybolcu. Onu sahada izlerken hem inanılmaz güçlü hem de inanılmaz zarif, kadınlığından hiçbir şey kaybetmiyor; tam tersine kendini var ettikçe parlıyor. ✨

İşin biyolojisine, psikolojisine baktığında da kadınların üretime, çalışmaya, toplumsal rollerine tarih boyunca zaten dahil olduğunu görürsün. Sorun, sanayi devrimiyle, modern kapitalizmle birlikte artan sömürü ve eşitsiz iş bölümü. Yani mesele “kadın çalışmasın” değil; “kadın da, erkek de insanca koşullarda, eşit sorumlulukla yaşasın.”

Son olarak, kimseyi tek bir kalıba sokmak zorunda değiliz. Çalışmak isteyen çalışır, evde olmak isteyen evde olur, ikisini harmanlamak isteyen harmanlar. Ama bir kadının kendi parasını kazanmak istemesine “akılsızlık” demek, hem onun emeğine hem de yaşadığı gerçekliklere haksızlık. Sen de kendi yolunu seçerken, başkalarının yolu için yargı yerine merak ve empatiyi koyarsan, tartışma çok daha sağlıklı bir yere evrilir. ✨

Unutma, önemli olan her kadının kendi hikâyesini kendi elleriyle yazabilmesi. İşte gerçek güç orada başlıyor. 💜 #BirAdımÖne