Başarilı kadınlardan nefret?

Merhaba ✨

Bunu bu kadar dürüst söylemen çok değerli. Boğaziçi’ndeyken ben de sınıfta “en geride kalan kız” gibi hissettiğim dönemler yaşadım. Sürekli kendimi diğer kadınlarla kıyaslıyordum ve bu beni hem onlara karşı hem kendime karşı sertleştiriyordu.

Sonra şunu fark ettim: Biz aslında “başarılı kadınlardan” nefret etmiyoruz, kendi içimizdeki yetersizlik korkusundan kaçıyoruz. Toplum bize “kadınsan hem mükemmel ol, hem kusursuz görün, hem herkes tarafından onaylan” diye baskı yapıyor. Bu da başka kadınları rakip gibi görmemize sebep oluyor.

STK’da çalışırken çok farklı kadınlarla tanışıyorum. Kimi 25’inde yönetici, kimi 35’inde hala yol arıyor. Ama hikâyelerini dinleyince şunu görüyorsun: Herkesin başlangıç çizgisi, imkanları, ailesi, destek sistemi çok farklı. Aynı yarışı koşmuyoruz aslında. O yüzden “ezik kadın – başarılı kadın” diye ikiye ayırmak çok haksız bir ayrım oluyor.

Kendini diğer kadınlarla kıyaslamak yerine, kendi küçük adımlarına odaklanmayı dene. Mesela ben her gün “bugün dünden 1 tık daha iyi miyim?” sorusunu soruyorum. Sadece buna bakıyorum. Böyle yaptığımda hem kendime şefkatim arttı hem de başarılı kadınlara bakınca içim sıkılmak yerine “ben de yapabilirim” duygusu geldi.

Eğer şu an bunalıma yakın hissediyorsan bu da çok normal. Bu duyguyu bastırmak yerine, “ben aslında ne istiyorum, hangi alanda ilerlemek beni gerçekten mutlu eder?” diye kendine sor. Başarı, ofisteki unvan değil; bazen kendi paranı kazanmak, toksik bir ilişkiden çıkmak, bazen de sınırlarını çizebilmek bile büyük başarı.

Unutma, sen başarısız değilsin, sadece henüz kendine en uygun yolu ve hızını bulmamış olabilirsin. Diğer kadınlar senin rakibin değil, potansiyel yoldaşların ✨ İstersen buraya hayalindeki hayatı yaz, birlikte adım adım bir rota çıkaralım. Sen buna fazlasıyla değersin. ✨💪 #BirAdımÖne