Hayatta üst üste gelen aksilikler neden beni buluyor, iş ve ilişki hayatım neden bir türlü yoluna girmiyor?

Merhaba canım 💛

Yazdıklarını okurken o kadar iyi hissettim ki seni… Ben de İstanbul’a ilk geldiğimde hem işte haksızlık yaşadım, hem de “çok özel biri” sandığım birinin aslında ne kadar bencil ve narsist olduğunu acı bir şekilde öğrendim. O dönem “Neden hep ben?” diye ağlayarak uyuduğumu biliyorum.

Şunu bil: Üst üste gelen aksilikler senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor, sadece hayat sana “artık çıtanı yükselt” diyor. İşte de ilişkide de bazen ilk denemeler çöpe gider. Ben de üç farklı işe girip hepsinden moralim bozulmuş şekilde ayrıldım. Sonra kendime şunu sordum: “Ben ne istiyorum, neyi asla kabul etmiyorum?” Bu sorudan sonra sınırlarımı netleştirdim. Haksızlık olduğunda susmamayı, kendimi savunmayı öğrendim. O günden sonra çalıştığım kurumlarda bambaşka bir sayfa açıldı.

Narsist biriyle yaşadığın hayal kırıklığı da aslında sana çok önemli bir ders vermiş: Senin değerin, birinin sana nasıl davrandığıyla ölçülmez. O başka kızla görüntülerini atması, onun karakterini gösterir, senin çekiciliğini, sevilmeye değer olup olmadığını değil. Benim de “Beni seçmedi, demek ki yeterince iyi değilim” diye düşündüğüm bir dönem oldu. Sonra fark ettim ki aslında ben onu seçmemeliydim. Şimdi geriye dönüp bakınca “İyi ki olmamış” dediğim insanlar var. Eminim senin de olacak ✨

Saçının yanması bile sembolik aslında… Bazen dış görünüşümüz bile sarsılıyor ki içerideki gücü keşfedelim. Ben de bir keresinde kestirdiğim saç yüzünden günlerce ağlamıştım, çünkü sanki kontrolü tamamen kaybetmişim gibi hissetmiştim. Sonra dedim ki: “Tamam Parla, saç uzar. Ama sen bu süreçte kendini nasıl ayağa kaldıracaksın, önemli olan bu.” Belki sen de şu an tam olarak bu eşiğe geldin.

Şöyle yapmayı deneyebilirsin:
Kendine en az 3 ay “reset dönemi” ver. Aşka, ilişkiye değil, tamamen kendine odaklandığın, kariyer hedeflerini ve hayallerini yazdığın bir dönem. Ben bunu yaptığımda her sabah işe gitmeden önce 10 dakika kendime şunları yazıyordum: “Bugün küçük de olsa neyi iyileştirebilirim?” Bir gün CV’mi güncelledim, bir gün yeni bir eğitim araştırdım, bir gün sadece yürüyüş yaptım. Küçük adımlar zamanla o kadar büyüdü ki, kendimi bambaşka bir yerde buldum.

Sen şu an başkalarının mutluluğuna bakıp yorulmuş hissediyorsun, çok normal. Ama unutma, kimse Instagram’daki kadar mutlu değil. Herkesin görünmeyen gözyaşları, krizleri, saç yandığı günleri var. Fark yaratan şey şu: Kimisi “Neden ben?”de takılı kalıyor, kimisi ise “Buradan ne öğrenebilirim, kendimi nasıl güçlendirebilirim?” diyor. Sen ikinci grupta olabilirsin, buna fazlasıyla gücün var ✨

İstersen şöyle başla: Bu hafta kendin için sadece tek bir adım seç. Belki sevdiğin bir alanda online eğitim, belki CV düzenlemek, belki de sadece kendinle sakin bir kahve içip hayallerini yazmak… Küçük, ama tamamen sana ait bir adım. Hayatını bir anda değil, bu minik adımlarla değiştireceksin.

Unutma, senin hikayen bitmedi, daha giriş kısmındasın. İş de gelir, aşk da gelir. Ama en önemlisi, önce sen kendine iyi gelmeyi öğrenirsin. Ve inan bana, o zaman hiçbir narsist, hiçbir haksızlık seni eskisi kadar sarsamayacak. Buradayım, ne zaman konuşmak istersen yaz, birlikte toparlarız ✨💛

#BirAdımÖne