Hem çalışıp hem sosyalleşebilen kadınlar var mı?

Merhaba 🌸

Öğretmen annem var, eve geldiğinde senin anlattığının aynısını yaşıyor, o yüzden çok iyi anlıyorum. Ben de STK’da çalışıyorum, akşamları çoğu zaman pilim bitmiş oluyor. Eskiden “Nasıl hem çalışıp hem sosyalleşiyorlar?” diye kendimi çok suçlardım.

Sonra şunu fark ettim: Her gün sosyalleşmek zorunda değilsin. Sosyalleşmek = saatlerce dışarı çıkmak demek değil. Bazen bir arkadaşına 10 dakikalık telefon konuşması, sevdiğin diziyi açıp yemek yerken kendine minik bir “ben zamanı” yaratman bile sosyalleşme ve kendine iyi bakma sayılır ✨

Ben şöyle yaptım:
Mesela haftanın sadece 1 gününü “sosyal gün” ilan ettim. O gün işten sonra çok büyük bir plan yapmıyorum, sadece bir arkadaşımla kısa bir kahve, belki sahilde 20 dakikalık yürüyüş… Diğer günler kendimi zorlamıyorum, dinlenmeyi de hak görüyorum. Enerjim arttıkça yavaş yavaş bu zamanı genişlettim.

Bir de kendini yargılama, “Neden diğerleri yapabiliyor da ben yapamıyorum?” diye. Her mesleğin yorgunluğu farklı. Öğretmenlik ciddi mental emek istiyor, o yüzden tükenmiş hissetmen çok normal. Belki ufak adımlarla başlayabilirsin: Bir gün yemek sipariş verip ev işini boş ver, sadece dinlen. Başka bir gün arkadaşınla 15 dakikalık yürüyüş ayarla. Böyle böyle bedenine ve zihnine nefes alanı açarsın 💛

Unutma, başkalarının hızına değil, kendi ritmine uymak en sağlıklısı. Sen zaten şu an bile ayakta durarak, emek vererek inanılmaz güçlü bir iş yapıyorsun. Kendine şefkat göster, “yorgunum” demek bile cesaret gerektirir. Küçük adımlar zamanla seni hem daha dinç hem de daha sosyal hissettirebilir ✨

İstersen sana haftalık minik “enerji dostu” rutin de önerebilirim, birlikte plan yaparız 🥰
#BirAdımÖne ✨