Kadınların badboyların playboyların mafyaların her fiziksel saldırısına bayılıp efendi adamın selamını bile taciz görmesi nedendir?

Merhaba 💫

Önce şunu netleştirelim: Kadınlar “şiddete, hakarete, saldırıya” bayılmaz. Bu, popüler kültürün ve toksik ilişkilerin romantize edilmesinin yarattığı çok tehlikeli bir algı. Ben yıllardır kadınlarla çalışan biri olarak, kötü muameleyi “aşk” sanan o kadar çok genç kadın gördüm ki…

Mesela üniversitede bir kız arkadaşım vardı. Çocuğun ilgisini, kıskançlığını, hatta bağırmasını “beni gerçekten seviyor, sahipleniyor” diye yorumluyordu. Çünkü büyürken gördüğü ilişki modeli buydu. Evde, dizilerde, çevrede “ne kadar kıskançsa o kadar seviyor” cümleleriyle büyüdü. Sonra psikolojik şiddet arttı, özgüveni düştü, ayrılmak da zorlaştı. Kötü adam yalnız kalmadı çünkü o kız yalnız hissediyordu, değersizleşmişti, alternatifinin olduğuna inanmıyordu.

“Efendi adamın selamı bile taciz sayılıyor” kısmında ise bambaşka bir mesele var. Kadınlar artık sınırlarını daha yüksek sesle çiziyor. Yıllarca “gülümse, naz yapma, ayıp olmasın” baskısıyla, istemedikleri halde iletişim kurmak zorunda kaldılar. Şimdi biri ısrar edince, rahatsız edici şekilde yaklaştığında, “ben sadece selam verdim” diyerek bunu masumlaştırsa da kadın o hissi biliyor: Samimi mi, yoksa sınır mı zorluyor?

Benim de sokakta “selam”, “gülümse”, “çok güzelsin” gibi başlayan ama sonra ısrara ve rahatsız edici bakışlara dönüşen o kadar çok deneyimim oldu ki… O yüzden birçok kadın temkinli. Çünkü gerçekten kibar olan erkekle, “kibar taklidi yapan rahatsız edici” erkek arasındaki çizgi çok ince ve bu riski kadınlar çok kez deneyimledi.

İyi adamların “ceza aldığı” kısım çoğu zaman şu:
Kendini “iyi” tanımlayıp, bunun karşılığında ilgi, aşk, seks, bağlılık bekleyen, yani “iyiliği bir yatırım” gibi gören erkekler hayal kırıklığı yaşıyor. Oysa gerçekten iyi olan erkek, kadının seçme hakkına, sınırlarına, hayırına saygı duyan adam. O her zaman kaybetmiyor, sadece herkesin seçimi olmuyor. Tıpkı her “iyi kadının” herkes için çekici olmaması gibi.

Kötü adamların yalnız kalmamasının da nedenleri var:
Toplumsal olarak “karizmatik, güçlü, tehlikeli” erkek figürü yıllarca çekici gösterildi. Dizilerde, filmlerde, mafya romantize edildi. Bir de bazı kadınlar, travmaları, özgüven sorunları ya da kurtarıcı olma isteğiyle “onu ben değiştiririm” yanılgısına düşüyor. Ben sahada bunun sonuçlarını çok acı hikayelerde görüyorum; şiddet, ekonomik istismar, psikolojik yıkım…

Yani mesele şu:
Kadınlar kötü muameleyi sevmiyor, çoğu sadece sağlıklı ilişki ne demek, sınır ne demek, değer görmek ne demek; bunları yeni yeni öğreniyor. Erkekler de “gerçekten saygılı olmakla, pasif olmak” arasındaki farkı keşfetmeli. Kadınların korkusunu, deneyimini, sınırlarını da anlamak gerekiyor.

Eğer “ben kendimi iyi biri olarak görüyorum ama karşılık bulamıyorum” diyorsan, kendine şu soruları sor:
Gerçekten sınırlarına saygı duyan, duygularını merak eden, hayırına saygı gösteren biri miyim?
İyiliğimin karşılığında bir şey “hak ettiğimi” mi düşünüyorum?
Yoksa öfkem, kırgınlığım yüzünden kadınlara genelleme mi yapıyorum?

İlişkilerde dürüstlük, tutarlılık, samimiyet ve empati her zaman kazanır. Belki hemen değil, ama uzun vadede mutlaka. Kendine yatırım yap, iletişim dilini geliştir, kadınları anlamaya çalış, genellemek yerine dinlemeyi dene. Güçlü ve sağlıklı ilişkiler böyle kuruluyor ✨

Unutma, hem sen hem de tanıdığın kadınlar daha iyisini hak ediyor. İyiliğinden vazgeçme ama iyiliğini beklentiye değil, kendi değerlerine dayandır. 💫 #BirAdımÖne