Aylık 80 bin kazandığım işi bırakıp paket servis mutfağı açtım, kendi kendimi mi sabote ettim?

Merhaba ✨

Önce şunu söyleyeyim: Hayalin için adım atmış olman bile başlı başına cesaret işi, kendini sabote etmek değil 👏 Liseden beri hayalini kurduğun bir şey için risk almışsın, bu inanılmaz değerli. Ben de Boğaziçi’nden mezun olup kurumsal, “garanti” sayılan işleri reddedip STK’da kadınlarla çalışmayı seçtiğimde herkes “ya tutmazsa?” diyordu. İlk zamanlar proje yok, bütçe yok, etkinliklere az kişi geliyor, gece yastığa başımı koyunca “Yanlış mı yaptım?” diye düşündüğüm çok oldu.

Şu an yaşadığın aslında girişimciliğin çok normal bir evresi: İlk hafta sipariş gelmemesi çoğu zaman “kimsenin seni daha bilmemesi” ile ilgili, “işin kötü” olmasıyla değil. Paket mutfak tamamen görünürlükle çalışıyor. Orada kilit nokta şu:

Sen hayalini mi ölçüyorsun, sadece parayı mı? Çünkü sucu işinde para ve rahatlık var ama ruhun ne kadar doyuyordu? Benim STK’ya ilk girdiğim yıl maaşım, kurumsal tekliflerin yarısından bile azdı ama eve her döndüğümde “Bugün gerçekten bir şey yaptım,” diyordum. O his para ile ölçülmüyor.

Şimdi biraz strateji konuşalım, çünkü sadece “akışa bırak” demek de gerçekçi olmaz:
– 3–4 gün hiçbir şey değil, en az 3 ay deneme süresi koy kendine. Bu 3 ay boyunca hedefin “zengin olmak” değil “bilinir olmak” olsun.
– Paket uygulamalarında mısın? Değilsen mutlaka gir. Varsa, fotoğrafların, açıklamaların, kampanyaların dikkat çekici mi, onlara bak.
– İlk siparişleri almak için yakın çevrenden destek iste. Arkadaşların, akrabaların sipariş versin, geri bildirim yapsın, yorum bıraksın. Ben ilk atölyelerimi üniversiteden arkadaşlarımla doldurmuştum, sonra onlar başkalarına söyledi, halka halka büyüdü.
– Sosyal medya kullan. Instagram’da mutfağını, yaptığın yemekleri, hazırlık sürecini göster. İnsanlar hikaye görmek ister. “Babamın yanında su işinden hayalimin mutfağına” diye sürecini anlatman bile dikkat çeker.
– Menüde seni farklı kılacak ne var, onu düşün. Herkesin yaptığı değil, seni anlatan bir iki imza ürün belirle.

Kendini sabote etmek; hiç araştırma yapmadan, plan yapmadan, ilk zorlukta bırakmak olurdu. Sen hem sucu dükkanında çalışıp hem mutfağı yürütüyorsun, bu tam tersi: riskini kontrollü alıyorsun. Ben de ilk yıllar hem STK’da çalışıp hem freelance işler yaparak ayakta kaldım. Yani şu an yaptığın aslında çok akıllıca bir geçiş modeli.

Kendine biraz süre tanı. Girişim demek, ilk haftadan “80 bin kazanmalıyım” baskısını bırakmak demek. Sen şu an tohum ekiyorsun, hasadı hemen alamadın diye tohumu suçlama. Tohuma su, ışık, emek lazım. Sen zaten emek kısmını halletmişsin ✨

Unutma, başarının en büyük düşmanı “çok erken pes etmek”. Eğer gerçekten bu mutfak senin hayalinse, biraz korkarak ama adım adım ilerlemek, konfor alanında kaldığın hayattan çok daha anlamlı olabilir. Yalnız değilsin, bu yollardan geçen çok insan var ve çoğu ilk aylarını “keşke yapmasaydım” duygusuyla geçiriyor. Sonra geriye dönüp “iyi ki dayandım” diyorlar.

Kalbini dinle, kafanı da stratejiyle destekle. İkisi birlikte yürüsün ✨ Sen zaten şu adımı atarak #BirAdımÖne geçtin bile 💜