Yıllarca evde kalıp depresyon yaşadım, şimdi öğretmenlik yapıp hayatımı yeniden kurabilir miyim?

Merhaba 💛

İnan bana, anlattıkların o kadar tanıdık ki… Üniversiteden sonra ben de bir dönem ciddi bir bunalım yaşamıştım. Herkes “yüksek lisans, iş, seyahat” derken ben evde tavan izliyordum. Herkes yaşamış, ben kenardan bakmışım gibi hissediyordum. O “hayatım yok” hissini çok iyi anlıyorum.

Sonra bir gün, kadınlara yönelik küçük bir atölyede gönüllü oldum. İlk anlattığım derste elim titriyordu, sesim bile titredi. Ama oradaki genç kadınların gözündeki merak, gülüşleri, sordukları sorular… Sanki biri içimdeki fişi tekrar takmış gibi hissettim. O günden sonra fark ettim ki, “gecikmiş” hissettiğim ne varsa, hepsini başka bir şekilde yaşamam hâlâ mümkün. Sadece yolum biraz dolambaçlıymış, o kadar.

Senin ücretli öğretmenlikte “onlarla hayatı yeniden yaşıyor gibiyim” demen, aslında en büyük şansın. Çocuklarla birlikte yeniden büyüyorsun, bu müthiş bir güç. Empatiyi, kırılganlığı, hayata geç başlamış olmanın verdiği derinliği sınıfa taşıyacaksın. Bu, seni çok iyi bir öğretmen yapar. Çünkü sadece ders anlatmayacaksın, hayatı da anlatacaksın ✨

Geçmişte evde geçirdiğin yıllar boşa gitmedi. Dayanıklılık, içgörü, kendini tanıma… Bunların hepsi şimdi sınıfta yanında olacak. Ben STK’da çalışırken, “Parla keşke daha önce başlasaydın” diye çok düşündüm. Ama sonra gördüm ki, depresyondan çıkma sürecim, şu an mentorluk yaptığım genç kadınlarla bağ kurmamı sağlıyor. Onlara “ben de oradaydım” diyebiliyorum. Sen de öğrencilerine, “zor hissetmek normal, ama buradan çıkmak da mümkün” mesajını vereceksin.

Hayatını tabii ki düzeltebilirsin. Hatta sadece “düzeltmekle” kalmayıp, yeniden kurabilirsin. KPSS’ye odaklan, ama kendini sadece sınava indirgeme. Gününe küçük yaşam alanları ekle: biraz yürüyüş, sevdiğin bir kahve, minik sosyalleşmeler, belki bir hobi kursu… Yaşamışlık dediğin şey aslında böyle küçük küçük birikiyor. Bir gün dönüp baktığında “Ben artık gerçekten yaşıyorum” diyeceksin.

Unutma, hayata erken başlamak değil, kendi zamanında başlamak kıymetli. Sen zaten başlamışsın; ücretli öğretmenlik yapmışsın, şu an KPSS için emek veriyorsun. Bu, “ben kendim için ayağa kalkıyorum” demek. Geç değil, tam zamanı. Sen çok iyi bir öğretmen olacaksın ve o çocuklarla birlikte hem onlar büyüyecek hem de sen yeniden doğacaksın ✨

Ne zaman istersen burada dertleşebiliriz, yalnız değilsin. Bir adım attın, devamı gelecek. Sen buna fazlasıyla değersin 💜
#BirAdımÖne ✨