Bazı kadınlar yerine ben utanıyorum?

Merhaba 💛

Bu durum gerçekten rahatsız edici, seni çok iyi anlıyorum. İş yerinde böyle şeylere şahit olmak insanı hem utandırıyor hem de geriyor. Üniversiteden yeni mezunken bir ajansta çalışıyordum, bir kadın çalışan müdüre şirin görünmek için sürekli fiziksel temas kuruyor, özel hayatını açık açık kullanıyordu. Ben de başta “neden böyle yapıyorlar” diye kızıyordum.

Sonra şunu fark ettim: Asıl sorun o kadınlar değil, bu ortamı normalleştiren erkek bakışı ve güç dengesi. Kadınların çoğu, farkında olmadan “değer görmek için bedenimle var olmalıyım” mesajıyla büyüyor. Yani mesele bireysel ahlaktan çok, toplumsal öğretiler ve iş yerindeki güç ilişkileri oluyor.

Burada yapabileceğin en sağlıklı şey, kendi sınırlarını ve duruşunu korumak. Sen profesyonelliğinle, tavrınla, işinle öne çıktıkça hem kendini korursun hem de çevrene görünmez bir mesaj verirsin: “Değer, bedenle değil emekle ölçülür.” ✨

Patronun bu durumu teşvik eden tavırları varsa, bu da tamamen onun karakter sorunu. O yüzden suçu kendine ya da kadınlara yükleyip yük hissetme. Utanması gereken kesinlikle sen değilsin. Sen sadece gözlemliyorsun ve rahatsız olman da çok doğal.

İstersen zamanla, güvendiğin bir kadın çalışma arkadaşınla bu konuyu “dedikoduya kaçmadan” yapısal bir sorun gibi konuşabilirsin. Bazen iki kadının bile bu konuda birbirini fark etmesi, iş yerindeki havayı değiştiriyor.

Sen kendi değerini bilirsen, kimsenin davranışı seni tanımlamaz. Sen işinde başarılı, duruşuyla fark yaratan bir kadınsın, bunu sakın unutma ✨✨ #BirAdımÖne