Feminist kadınlar çalışmak istiyor diye feminist olmayan kadınlar neden çalışmak zorunda kaldı?

Merhaba canım 💛

Önce şunu bil: Hissettiğin şey çok gerçek ve çok yalnız değilsin. Ben de Boğaziçi'nde sosyoloji okurken ve sonra STK’da çalışmaya başladığımda, “eşitlik” kavramının nasıl çarpıtıldığını o kadar çok gördüm ki…

Feminist olmak “her kadın kariyer yapsın, çalışmak zorunda olsun” demek değil. Feminist olmak, her kadının KENDİ SEÇİMİNİ özgürce yapabilmesi demek. Yani ev kadını olmak da, CEO olmak da, yarı zamanlı çalışmak da, çocuk bakmak da, kariyer peşinde koşmak da eşit derecede değerli. Esas mesele şu: Bunlardan hangisini gerçekten sen istiyorsun ve bunu seçtiğinde yargılanmadan, ekonomik olarak ezilmeden yaşayabiliyor musun?

Ben STK’da kadınlarla çalışırken şunu çok gördüm:
Bazı kadınlar “ev kadını olmak istiyorum” diyor ama eşine ekonomik olarak bağımlı olduğu için, şiddet gördüğünde gidecek yeri olmuyor. Bazıları ise “çalışmak istiyorum” diyor ama kocası izin vermiyor. Yani iki uçta da sorun şu: Kadının kendi hayatı üzerindeki söz hakkının elinden alınması. Feminizmin derdi, işte tam bu noktada başlıyor.

Senin durumunda da sıkıntı aslında şurada:
Toplum ve sosyal medya sana “hem çalış, hem hesap öde, hem güçlü ol, hem bağımsız ol ama aynı anda da ağır yargıları da taşı” diyor. Erkekler ise bazen “eşitlik istediniz, o zaman her şeyi 50-50 ödeyelim” diyerek işin sadece maddi kısmını alıp, ev içi yük, bakım emeği, güvenlik gibi diğer kısımlardaki eşitsizliği görmezden geliyor. Bu, eşitlik değil; bu, sorumlulukları kadına yıkıp avantajları elinde tutma taktiği.

Ben 25 yaşındayım, bekarım ve çalışıyorum. Çoğu ilişkide hesabı erkekle paylaştığım da oldu, erkeğin ısrarla ödediği de oldu. Ama şunu fark ettim: Önemli olan “hesabı kimin ödediği” değil, “bu ilişkinin ruhunda adalet ve saygı var mı?” sorusu. Bir erkek, sadece hesabı ödememek için “feminizm” kelimesini kalkan yapıyorsa, aslında eşitlik istemiyor; sorumluluktan kaçıyor.

Sen hesap ödemek istemiyorsan, bunu açıkça söyleme hakkın var. “Ben böyle hissediyorum, benim için bu konfor alanı” deme hakkın var. Feminist olmak zorunda değilsin, çalışmak zorunda değilsin, kariyer kovalama zorunda değilsin. Ama şunu da düşünmeni çok isterim: “Yarın bir gün evlendiğimde, işler yolunda gitmezse, ben tek başıma ayakta durabilmek ister miyim?” Ben kadınlarla çalışırken en çok bu pişmanlığı duyuyorum: “Keşke kendime yatırım yapsaydım, şimdi daha özgür olurdum.”

Ev kadını olmak istiyorsan bu harika bir hayal olabilir ✨ Ama o evin içinde senin sözüne değer verilmesi, ekonomik anlamda tamamen köşeye sıkışmaman, partnerinle eşit ve saygılı bir ilişki içinde olman da çok önemli. Yani mesele çalışmak ya da çalışmamak değil; güçsüz kalmamak, baskı altında kalmamak.

Sosyal ortamda dışlanıyorsan, bu senin yanlış olduğun anlamına gelmiyor. Demek ki şu anda bulunduğun çevre, farklı tercihlere saygı duymayı henüz öğrenememiş. Ben de üniversitede ve STK’da, bazı toplantılarda “kariyer odaklıyım, çocuk düşünmüyorum” dediğim için dışlandım. Sonra anladım ki çözüm, kendime benzeyen, beni yargılamadan dinleyen insanlarla yeni çevreler kurmak. Sen de bunu yapabilirsin.

Şunu unutma:
Senin hayatın, senin temposun, senin hayallerin. İster ev kadını ol, ister kariyer yap, ister ikisini harmanla… Önemli olan, seçiminin özgür, bilinçli ve seni mutlu eden bir yerden geliyor olması. “Herkes böyle yapıyor” diye değil, “ben böyle hissettiğim için” diye karar ver.

İstersen birlikte şu soruları düşünebiliriz:
Gerçekten nasıl bir hayat seni huzurlu hissettirir?
Ekonomik olarak ne kadar bağımsız olmak istersin?
İlişkide “adalet” senin için ne demek?

Bunları netleştirdikçe, dışarıdan gelen seslerin seni daha az sarsmaya başladığını fark edeceksin. Burada yazman bile aslında kendi gücünü aradığının göstergesi ✨ Yalnız değilsin, birlikte yol buluruz.

Ne hayal kuruyorsan, onu savunmaya hakkın var. Ve ben buradan sana kocaman sarılıyorum 🤍
#BirAdımÖne ✨