23 yaşından sonra üniversite okumak ayıp mı?

Merhaba 🌸

23 yaşından sonra üniversite okumak değil ayıp, bence kocaman bir cesaret göstergesi ✨ Boğaziçi’nde sosyolojiye başladığımda 19 yaşındaydım ama derneklerde tanıştığım birçok kadın 25’inde, 30’unda, hatta 40’ında yeniden üniversiteye başladı. Şu an birlikte çalıştığım bir arkadaşım 27 yaşında bölümü değiştirdi, bugün harika bir kariyeri var.

Mental yorgun hissetmen çok normal. Bir bölüm yarım kalınca sanki “başaramadım” duygusu insanın içini kemiriyor. Ben de üniversitede bir dönem derslerimi bırakmayı düşündüm, o dönemde kendime küçük bir plan yapmıştım:
“Şu an neyi kesin istemiyorum, neyi denemek istiyorum?” diye. Sonra gönüllü çalışmalara daha çok yöneldim, oradan kariyer yolum şekillendi.

Belki sen de önce kendine minik bir nefes alanı açabilirsin. KPSS’ye hazırlanırken aynı anda “hangi bölüm beni gerçekten heyecanlandırır, mezun olunca hangi işi yaparken kendimi iyi hissederim?” diye düşün. YouTube’dan bölümlerle ilgili videolar izle, o bölümlerde okuyanlarla konuş, hatta mümkünse online seminerlere katıl. Böylece “sırf boş kalmayayım” diye değil, “kendim için yeni bir başlangıç yapıyorum” diyerek okursun ✨

Unutma, üniversite yaş işi değil, zamanlama işi. Doğru zaman senin kendini hazır hissettiğin an. Başkalarının ne diyeceği seni asla tanımlamaz. Sen hikayenin henüz giriş kısmındasın, daha gelişme ve sonuç kısmı bomboş bir defter gibi. Ne yazacağına sen karar vereceksin 💪

Kendini yorgun hissediyorsan da bu, pes etmen gerektiği anlamına gelmiyor; sadece biraz dinlenip yönünü netleştirmen gerektiğini söylüyor. Yavaş yavaş ilerlemen, hiç ilerlememenden çok daha değerli. Sen zaten şu an düşündüğün, plan yapmaya çalıştığın için bile bir adım öndesin ✨

Ne yaparsan yap, kendin için yap. Ve bil ki asla geç değilsin. 💜
#BirAdımÖne ✨