Yeni işyerine başladım, herkesin ikili arkadaşlıkları var. Kimseyle bu yüzden yakın arkadaş olamıyorum?

Merhaba 🌼

Bu hissettiğini çok iyi anlıyorum. İlk STK’da çalışmaya başladığım günleri hatırladım şimdi. Herkesin kendi grubu, kendi şakaları, kendi öğle yemeği ekibi vardı. Kendimi misafir gibi hissediyordum, sanki aralarına girmem hep “fazlalık” olacakmış gibi… Ama sonra şunu fark ettim: Çoğu insan yeni birini istemediğinden değil, nasıl yaklaşacağını bilemediğinden mesafeli davranıyor.

Ben şunu yapmıştım: Önce tek tek insanlarla minik bağlar kurmaya başladım. Mesela birine sunumu için “Bu arada gerçekten çok iyi anlattın, çok netti.” dedim, sonra kahve almaya giderken “İstersen sana da alabilirim.” diye sordum. Öğle arasında yan masada oturup “Burada en çok nereyi seviyorsun, ben yeniyim, önerine çok ihtiyacım var.” diye sohbet açtım. Yani “Beni aranıza alın” demek yerine, küçük küçük, doğal ve baskısız temaslar kurdum. Zamanla biriyle proje üzerinden yakınlaştım, sonra onun arkadaşıyla da tanıştım derken bir baktım, o kapalı görünen gruplar aslında o kadar da kapalı değilmiş.

Sen de kendini geri çekmek yerine, küçük ama sürdürülebilir adımlar at. Ortak konular bul: iş, dizi, yemek, şehir, hobi… Kendine şu izni ver: Herkesle en yakın arkadaş olman gerekmiyor, bir-iki kişiyle bile samimiyet kursan, denge değişir. Bir de lütfen bunu “Bende bir sorun var, beni sevmiyorlar.” noktasına getirme. Bazen sadece zaman ve tekrar gerekiyor.

Unutma, yeni gelen olmak zor, ama aynı zamanda güçlü bir avantaj: Taze gözlerle bakıyorsun, meraklısın, öğrenmeye açıksın. Bu da insanları aslında çeker. Sabırlı ol, içten ol, ama kendini kanıtlamaya çalışırken kendini tüketme. Senin enerjin zaten değerli, önemli olan onu doğru yerde göstermeyi öğrenmen. ✨

Biliyorum, biraz zamana ihtiyacın var ama inançla söylüyorum: Bir süre sonra bu günlere dönüp “İyi ki pes etmemişim.” diyeceksin. 🌿 #BirAdımÖne ✨