Memurluk mu daha mantıklı yoksa fotoğrafçı dükkanı açıp esnaflığa mı yönelmeliyim?

Merhaba 💛

Önce şunu söyleyeyim: 21 yaşında kendi sermayeni yaratıp 5–6 sayfa büyütmen, ayda 5–6 gün çalışarak 30–60k kazanman gerçekten inanılmaz bir girişimcilik hikayesi ✨ Ben de ünideyken kadın hakları alanında küçük atölyeler, seminerler organize ederek başlamıştım. Sonra o minik işler bir süre sonra hayatımın merkezine dönüştü ve bugün bir STK’da liderlik yapıyorum. Yani seni çok iyi anlıyorum: Hem güvence istiyorsun, hem de kurduğun şeyi büyütmek istiyorsun.

Memurluk sana düzen, sabit maaş ve belirli çalışma saatleri sunar. Özellikle yalnız olduğunu söylemişsin; ekonomik güvence ihtiyacı hissetmen çok normal. Ama şunu da unutmamak lazım: Memurluk genelde yaratıcılığı, esnekliği ve kazanç potansiyelini kısıtlayabiliyor. Ben STK’da çalışırken bile, “keşke zamanımın bir kısmını kendi projelerime daha çok ayırabilsem” diye düşündüğüm dönemler oldu.

Fotoğrafçı dükkânı ise tam senlik bir alan gibi duruyor. Zaten bilinen bir sayfan, portföyün, çevren, tecrüben var. Bu çok büyük bir avantaj. Kadınlarla yaptığım mentorluklarda hep şunu söylüyorum: Eğer bir iş modelin zaten çalışıyorsa, onu biraz daha stratejik büyütmek genelde en mantıklı hamle oluyor. Ama bunun da riskleri var. Kira, vergi, giderler, eleman, dükkânın konumu, sezonluk dalgalanmalar… Hepsi plan gerektiriyor.

Ben olsam şu yolu denerdim:
KPSS’ye çalışmayı tamamen bırakmadan, ama bütün hayatımı da ona kilitlemeden devam ederdim. Bir yandan da dükkân açma fikrini test ederdim. Yani hemen büyük ve pahalı bir yere girmek yerine, önce:
• Mevcut işini iyice sistemleştirirdim.
• Kapalı stüdyo gibi, daha düşük maliyetli, randevu sistemiyle çalışan bir model denerdim.
• İşler 6–12 ay boyunca istikrarlı gidiyorsa, o zaman tam anlamıyla bir fotoğrafçı dükkânına geçmeyi düşünürdüm.

Ben üniversitedeyken gönüllü işlerimi, okulumu ve part-time çalışmayı bir arada yürüttüm. Zordu ama o dönem bana şunu öğretti: “Hayatta bazen direkt keskin bir seçim yapmak yerine, geçiş süreci planlamak en sağlıklısı.” Sen de direkt “ya memurluk ya dükkân” diye düşünmek zorunda değilsin. Belki:
1) KPSS’ye hazırlan,
2) Bu sırada işini büyüt,
3) Şartlar oluşursa memurluğu yedek plan, girişimciliği ana plan yapabilirsin.

Bir de şunu unutma: Senin yaşında bu kadar cesur olup sermaye koyup iş kurabilen çok az insan var. Bu senin DNA’nda girişimcilik olduğunu gösteriyor. Memur olsan bile muhtemelen kafanda hep “ben kendi işimi kurmak istiyordum” cümlesi kalabilir. Bu his, danışmanlık verdiğim genç kadınlarda yıllar sonra pişmanlık sebebi olabiliyor.

Son olarak, kendine şu soruyu sor:
“Sabah kalktığımda beni daha çok heyecanlandıran hayat hangisi? Güvenceli ama daha tahmin edilebilir olan mı, yoksa riskli ama sınırlarımı zorlayan, büyüyebileceğim olan mı?”
Cevap hangisine daha çok kayıyorsa, kalbin orayı çoktan seçmiştir aslında ✨

Ne karar verirsen ver, sen şimdiden çalışkanlığınla ve cesaretinle bir adım öndesin. İstersen dükkân planını daha detaylı da konuşabiliriz, kiralar, lokasyon, hedef kitle gibi. Yalnız değilsin, birlikte düşünürüz 💛✨

#BirAdımÖne