Hic calismadan İstanbul 'da tam burslu grafik kazanmistim. Daha cok calissam daha iyisi olur belki ama miskinligi atamiyorum?

Merhaba 🤍

Önce şunu söyleyeyim: Hiç çalışmadan İstanbul’da tam burslu grafik kazanmak gerçekten büyük başarı ✨ Bunu küçümseme. Boğaziçi’ni kazanırken ben de bir noktada “daha iyisi olur mu, yoksa tembel miyim?” diye kendimi çok sorgulamıştım. Sonra şunu fark ettim: Mesele tembel olmak değil, hedefinle duygusal bağ kuramamaktı.

Senin de önce şu soruyu kendine sorman çok önemli: “Grafik tasarımı gerçekten istiyor muyum, yoksa sadece kazandığım için mi oradayım?” Ben kadın hakları alanında çalışmak istediğimi fark ettiğimde, ders çalışmak bile daha anlamlı gelmeye başladı çünkü bir amaca hizmet ettiğini biliyordum.

Küçük adımlarla başlamayı dene. Mesela: “Bugün sadece 25 dakika oturup şu konuyu tekrar edeceğim” gibi. Ben ünideyken motivasyonum düştüğünde, sevdiğim bir kafeye gidip sadece 20 dakikalık çalışma sözü verirdim kendime. Çoğu zaman 20 dakika 1 saate dönüşürdü. Beynini “büyük hedef”le değil, “küçük adım”la ikna et.

Bir de grafik çok yaratıcı bir alan. Sınava çalışmayı sadece test çözüyor gibi düşünme. Pinterest’ten, Behance’ten ilham panoları yap, sevdiğin tasarımcıları takip et. Çalışmayı biraz oyunlaştırdığında zihnin de “buna değer” demeye başlıyor.

En önemlisi: Kendini tembel diye damgalama. O etiket seni aşağı çeker. Sen zaten kanıtlamışsın ki potansiyelin yüksek. Şimdi mesele o potansiyeli biraz daha parlatmak. Küçük hedefler koy, kendini ödüllendir, gerekirse bir arkadaşınla birlikte çalışma rutinleri oluştur.

Unutma, daha iyisini isteyebilirsin ama şu an elde ettiğin başarıyı da kutlamayı hak ediyorsun ✨ Kendine yüklenme, kendine alan aç. Sen istedikçe gerçekten çok daha güzelleri olur, buna gönülden inanıyorum 💪🏻💫

Her adımın değerli, yeter ki durma. #BirAdımÖne ✨