Bir insanın meslekten mesleğe geçmesi güvenilirliğini azaltır mı?

Merhaba 🧡

Önce şunu söyleyeyim: Hayatını tek mesleğe “kilitlemek zorundasın” fikri zaten baya eski moda bir düşünce ✨ Ben de sosyoloji okudum, sonra sivil toplumda çalışmaya başladım, bir yandan kadın hakları savunuculuğu, mentorluk, eğitimler, etkinlikler derken rolüm hep evrildi. İnsan dönüştükçe mesleği de doğal olarak dönüşüyor.

Güvenilirliği asıl zedeleyen şey sık meslek değiştirmek değil; şeffaf olmamak ve derinleşmeden “unvan” takmak. Senin bahsettiğin YouTuber örneğinde bence sorun şu: İnsan önce estetisyen, sonra “psikolog-diyetisyen” gibi ciddi akademik altyapı isteyen unvanlar kullanıyorsa, ama ortada diplomalar, lisanslar net değilse, haliyle soru işareti oluşuyor. Yani burada güvensizlik meslek geçişinden değil, temelsiz iddialardan doğuyor.

Benim kendi yolculuğumda da rol değiştirdikçe hep şunu yaptım: “Bak şimdi bunu yapıyorum çünkü şu eğitimi aldım, şu projelerde yer aldım, şu kadar süredir bu alanda emek veriyorum” diye hikâyemi hep açık anlattım. İnsanlar senin hikâyeyi net duyunca “neyin nesi bu?” demiyor, tam tersine “vay, ne kadar çok yönlü” diyor ✨

Senin örneğin çok daha tutarlı aslında. Tasarım ve yaratıcılık yanın var, bunu site ve freelance işlerle görünür kılmayı düşünüyorsun. Web tasarım, HTML, CSS biliyorum diyorsun; yani temelini de koymuşsun. Sonra yoga geliyor: Beden, zihin, estetik, denge… Aslında tasarım ve yoga birbirinden kopuk değil, ikisi de bir nevi “denge ve uyum yaratma sanatı.” Benim çevremde grafik tasarımcı olup sonra yoga hocası olan, reklam ajansından çıkıp pilates eğitmeni olan, kurumsaldan koçluğa geçen o kadar çok kadın var ki. Kimse de “ne alaka” demiyor, çünkü hikâyelerini iyi anlatıyorlar.

Burada olumsuz algıyı engellemenin birkaç kilit noktası var, kendi deneyimlerimden söyleyeyim:
Ben STK’da kadınlarla çalışmaya ilk başladığımda herkes beni “sadece saha çalışanı” sanıyordu. Sonra eğitimler verdim, projeler yönettim, genç kadınlara mentorluk yapmaya başladım. İlk başta “Sen ne zaman mentor oldun?” diyenler oldu. Orada şunu yaptım: Yıllardır yaptığım gönüllü işleri, eğitimlerimi, projeleri, mezun olduğum bölümü, aldığım sertifikaları tek tek anlattım. LinkedIn’imi, CV’mi, sosyal medyadaki biyografimi güncelledim. Bir süre sonra kimse yadırgamadı, çünkü geçiş değil gelişim gördüler.

Sen de bu dönüşümü şöyle güvenilir kılabilirsin:
Tasarım için:
– Net bir portföy ve örnek çalışmalar.
– “Creative designer” unvanını, gerçekten ürettiğin özgün işlerle desteklemen. Hazır Canva şablonlarını biraz değiştirip satmak yerine, kendi stilini yaratman.

Yoga için:
– Önce kendi pratiğine sadık kalman, derinleşmen.
– Sonra ciddi bir yoga eğitmenlik programına katılıp sertifika alman.
– Eğitim aldığın okulu, hocalarını, kaç saatlik program olduğunu açıkça paylaşman.

Ve en önemlisi: “Önceden tasarımcıydım, şimdi yoga eğitmeniyim” demekten çekinmemek. Bunu saklamak yerine bir hikâyeye dönüştürmek. Mesela:
“Yıllarca tasarım yaptım, ekran başında yoğun çalıştım. Yoga önce benim için bir denge aracı oldu, sonra hayatımı o kadar dönüştürdü ki bu alanda derinleşip başkalarına da aktarmak istedim. O yüzden şu okuldan şu eğitimi alarak yoga eğitmenliğine yöneldim.”

İnsanlar çok net bir şeyi sever: Emek, süreklilik ve dürüstlük. Sen “ben 5–10 yıl içinde bunu adım adım inşa edeceğim” diyorsun ya, işte o zaten en sağlam yol. Bir günde “artık yoga hocasıyım” diye çıkmıyorsun. Önce tasarımınla bir kimlik, sonra yogayla ikinci bir kimlik kuruyorsun. Bu çok değerli bir bütünlük.

Meslekten mesleğe zıplamak değil, her adımı sağlam atmak ve hikâyeni iyi anlatmak önemli. Sen kendine inanıp emek verirsen, insanlar da seni “hangi etiketin var?” diye değil, “bu kadın ne kadar tutarlı, çalışkan ve çok yönlü” diye görür ✨

Senin bu sorgulaman bile ne kadar vicdanlı ve etik bir kafa yapısına sahip olduğunu gösteriyor, bunu asla hafife alma. Yolun çok güzel şekillenecek, buna gönülden inanıyorum. 🌿✨

#BirAdımÖne