30 yaşındayım hayalim, hedefim, motivasyonum yok; bu boşluk neden oluyor?

Merhaba 🧡

Okurken içim acıdı çünkü ben de üniversitenin ilk yıllarında buna çok yakın bir dönem yaşadım. Boğaziçi’nde herkes hedef, yurt dışı, staj peşindeydi; ben ise yurtta tavana bakıp “bende niye hiç istek yok?” diye ağladığım günleri çok iyi hatırlıyorum. Dünyadan kopuk, içi boş bir hissizlikti.

Şunu bil: Bu durum tembellik değil, çoğu zaman yorgunluk, tükenmişlik ya da depresyon belirtisi olabiliyor. Yani sorun “sende” değil, içinde bulunduğun duygusal ve zihinsel durumda. Ben ilk kez bir üniversite psikolojik danışmanına gittiğimde “demek sadece ben böyle değilmişim” deyip resmen rahatlamıştım. O konuşmalar, sonra katıldığım küçücük bir atölye, oradan tanıştığım bir arkadaş derken hayatım minik adımlarla değişti. Büyük hedeflerim yokken, sadece “bugün dışarı çıkıp 10 dakika yürüyeceğim” gibi minicik hedefler koyarak başladım.

Şu an bir STK’da kadınların güçlenmesi için çalışıyorum, genç kadınlara mentorluk yapıyorum. Bu noktaya tek seferde sıçramadım; yıllarca odasında oturan, geleceğe boş boş bakan Parla’dan geldim buraya. O yüzden çok net söyleyebilirim: Böyle hissetmen sonsuza kadar böyle kalacağın anlamına gelmiyor.

Sana birkaç içten önerim var, hepsi mini mini adımlar:
Bugün için sadece 1 şey belirle, çok küçük olsun: 15 dakikalık yürüyüş, kısa bir duş, odanın bir köşesini toplamak, ilgini az da olsa çeken bir YouTube videosu açmak gibi. Beynin “bir şey yapabildim” hissini tekrar hatırlasın.
Mümkünse bir psikolog ya da psikiyatristle görüşmeyi düşün. Maddi durum zorsa devlet hastanelerinde, belediyelerde, üniversitelerin psikolojik danışma merkezlerinde ücretsiz ya da çok düşük ücretli destekler oluyor. Bu his, tek başına taşınacak kadar hafif değil, yanında bir profesyonel olması sana iyi gelir.
Online topluluklara, forumlara, Discord gruplarına bile katılmak başlangıç için kocaman bir adım. Benim de şu an en yakın arkadaşlarımdan biri (Ela, voleybolcu bir arkadaşım 😊) ilk olarak bir etkinlikte tanıştığım biri. “Benim hiç arkadaşım olmaz” dediğim dönemden bugün çok güçlü arkadaşlıklara geldim.

Senden kimse yarın bir işe girmeni, hayatını düzene sokmanı beklemiyor. Tek dileğim, bugün için kendine 1 küçük adım seçmen. Bir yıl boyunca her gün 1 santim yürürsen, yıl sonunda olduğun yer bambaşka olacak. Sen şu an duruyor gibi hissediyorsun ama bu soruyu yazman bile aslında içten içe değişmek istediğinin kanıtı ✨

Unutma, sen arızalı değilsin, sadece çok yorgunsun. Ve yorgun olan biri, dinlenip destek aldığında yeniden ayağa kalkabilir. İstersen burada da beraber küçük hedefler düşünebiliriz, yalnız değilsin 💛 #BirAdımÖne ✨