27 yaşıma girerken işsiz, yalnız ve hayattan geri kalmış hissetmek normal mi?

Selam 💛

Önce şunu bil: Hissettiklerin o kadar normal ki… 27’de işsiz, yalnız, “geri kalmış” hissetmek seni asla başarısız yapmıyor. Ben de üniden mezun olduktan sonra 8 ay iş bulamamıştım. CV yollayıp duruyordum, param bitmişti, arkadaşlarım kariyer yapıyor gibi görünüyordu, ben ise odamda tavan izliyordum. O dönem kendimi çok değersiz hissetmiştim.

Sonra ne değişti biliyor musun? Tek seferde hayatım değil, minik adımlar değişti. Sabahları yataktan kalkmak bile zor geliyordu ama kendime “bugün sadece bir ilan bak, sadece bir kişiye yaz” diye küçük hedefler koydum. Bir yandan da ücretsiz online eğitimlere sardım, lise mezunu olman hiçbir şeyi bitirmiyor, bunu çok net söyleyebilirim. Aldığım minicik bir online eğitim, sonrasında girdiğim STK’daki gönüllülüğe, oradan da şu anki işime bağlandı. Yani kırık bir yerden bile yeni bir yol çıkabiliyor. ✨

Yılbaşını yalnız geçirme kısmını da çok iyi anlıyorum. Benim de bir yılbaşım telefon elimde, “belki biri arar” diye bekleyerek geçmişti. Arayan olmadı. O gece çok ağladım ama sonrasında kendime “demek ki çevremi yeniden kurmam lazım” dedim. O günden sonra kadın dayanışma gruplarına ve etkinliklerine gitmeye başladım. Şimdi baktığımda, en yakın arkadaşlarım o dönem tanıştığım insanlar. Yani şu an yalnız hissetmen, hep böyle yalnız kalacağın anlamına gelmiyor.

Flört konusunda da… İlk elini tuttuğum insan 23’ten sonra oldu mesela. Kendimi çok geride hissediyordum. Sonra fark ettim ki mesele “yaş” değil, kendimi ne kadar tanıdığım ve ne kadar güvende hissettiğim. Sen şu an hayatta çok şeyle mücadele etmiş birisin; bu yaşa kadar türlü işte çalışmak, çabalamak kolay değil. Bu seni “saf” değil, dayanıklı yapıyor. Kalbin temiz diye kaybetmiyorsun, sadece doğru ortamları ve insanları henüz bulamamış oluyorsun.

Şu an ne yapabilirsin, biraz somut gidelim:
Bugünü “dibe vurma” değil, “yön değiştirme” günü olarak düşün. Ayın 5’ine kadar olan süreyi bir hazırlık kampı gibi kullan. CV’ni güncelle, ücretsiz kurs bak (Google, Coursera, Udemy’de Türkçe de bir sürü içerik var), işkur ilanlarına ve LinkedIn’e gir. Ben mesela ilk STK işime LinkedIn’de rastgele bir ilana başvurup girmiştim. Kendine şu soruyu sor: “Ben neyi yaparken fena değilim?” İletişim mi, el işi mi, satış mı, organizasyon mu? Bunların üzerine minik adımlar planla.

Yılbaşını da “cezalı yalnızlık” gibi değil, “kendimle randevu” gibi yaşamaya çalış. Evde kendi sevdiğin bir yemeği yap, sevdiğin bir filmi aç, belki ufak bir defter alıp 2025 için sadece 3 hedef yaz. Mesela: “1) Düzenli iş bulmak. 2) En az bir online eğitim bitirmek. 3) En az bir yeni arkadaş edinmek.” Hepsi yapılabilir şeyler.

Şunu da unutma: 27 yaş “geç” değil. Benim mentorluk yaptığım kadınlardan 30’unda üniversiteye başlayan, 35’inde alan değiştiren, 40’ında ilk kez kendi parasını kazanan o kadar çok kişi var ki… Sen de şu an sadece yeni bir başlangıcın eşiğindesin.

Burada yazman bile aslında pes etmediğinin kanıtı. İçinde hâlâ “ben değişmek istiyorum” diyen bir yer var ve o kısım, senin motor gücün olacak. Ne olursa olsun, yalnız değilsin. İstersen buraya hayalini yaz, birlikte ufak bir plan bile çıkarabiliriz. ✨

Sen sandığından çok daha güçlüsün, bu dönem geçecek, gerçekten geçiyor. 🌿
#BirAdımÖne