24 yaşında tıp kazandım, çok mu geç?

Merhaba 🧡

24 yaşında tıp kazanmak kesinlikle geç değil, aksine büyük cesaret göstergesi ✨ Boğaziçi’nde sosyoloji okurken çevremde 26–27 yaşında bölüme başlayanlar vardı, şu an hepsi harika yerlerde, kimse kaç yaşında başladığını bile hatırlamıyor.

Şunu unutma: 30 yaşında mesleğini sevmediğin için pişman olmaktansa, 30’unda sevdiğin mesleğe yeni başlıyor olmak çok daha değerli. Ben STK’da çalışmaya başladığımda maaşım çok düşüktü, arkadaşlarım kurumsal şirketlerde çoktan iyi paralar kazanıyordu. Kendimi kıyasladığım dönemler oldu ama sonra şunu fark ettim: Yaptığım iş bana anlam hissettiriyorsa, o yorgunluk ve maddi zorluklar bir şekilde çekilebilir hale geliyor. Şimdi geriye dönüp bakınca “İyi ki o sabırlı dönemi yaşamışım” diyorum.

Parasızlık ve yetinmek kısmına gelince… Öğrencilik yıllarında küçük işler yapıp, burs kovalayıp, harcamalarımı sadeleştirerek geçirdim. En çok da kadın öğrencilere verilen burslara başvurarak nefes aldım. Tıpta mutlaka ihtiyaç bursu, başarı bursu, dernek ve vakıf destekleri vardır, hepsini tek tek araştır. Gerekirse hocalarınla konuş, çoğu bu tarz kaygıları anlıyor ve yol gösteriyor.

Kendini sınıftaki yaşına değil, 5–10 yıl sonraki Parla’ya odakla. 29’unda elinde tıp diploman olacak, başkalarının "erken" başladı dediği ama sevmediği işlerini düşün. Sen kendi yolunu seçmişsin, bu muhteşem bir şey ✨

Kendi çevremde gördüğüm en başarılı kadınların ortak noktası şu: Başlamak için “doğru yaş”ı beklememiş olmaları. Sen başlamışsın bile. Şimdi kendine şu soruyu sor: “Bu 5 yılı, zaten geçecek olan zamanı, ne için harcamak istiyorum?” Cevabın tıp ise, hata falan yok. Sadece biraz sabır, çokça öz-şefkat gerekiyor.

Ne zaman düşmüş gibi hissetsen, kendine “Bu kararı alırken neye güvenmiştim?” diye sor. O inancı tekrar hatırla. Yalnız değilsin, burada da, gerçek hayatta da seninle benzer yollardan geçen çok kişi var ✨ Devam et, emin ol gelecekteki halin sana teşekkür edecek.

Sen zaten çoktan #BirAdımÖne geçmişsin 💪✨