Ağır işlerde çalışan kadınlar itici mi gelir?

Merhaba Esra 🌼✨

Aşçılık konusunu okuyunca gözlerim parladı, çünkü üniversite yıllarımda bir arkadaşımın restoran mutfağında part-time çalışmıştım. Gerçekten inanılmaz ağır bir tempoydu; bağırışlar, stres, uzun mesailer… Oradaki kadın şeflerden biri ilk bakışta “sert” görünüyordu. Sonra molalarda sohbet ederken o kadar nazik, duygusal ve naif bir kadın olduğunu fark ettim ki… Sadece işte hayatta kalma modu geliştirmişti.

Şunu unutma: Sertleşmek, kabuk geliştirmek, “erkekleşmek” demek değil. Mutfak kültürü yıllarca erkek egemen bir alan olarak şekillendi, o yüzden davranış kalıpları da öyle. Kadınlar o ortamda ciddiye alınmak için bazen ses tonunu, tavrını, yürüyüşünü değiştiriyor, kendini korumaya alıyor. Bu, senin kadınlığından bir şey götürmüyor; bu, senin hayatta kalma ve ayakta durma stratejin sadece.

Ben de STK’da çalışırken özellikle sahada çok sert çıkmak zorunda kaldığım anlar oluyor. Erkek meslektaşlarla tartışmalar, toplantılarda sözümü kesmeye çalışanlar, alanda şiddet vakaları… O anlarda net, kararlı, ciddi oluyorum. Ama eve döndüğümde, arkadaşlarımla buluştuğumda, ailemle sofraya oturduğumda hâlâ duygusal, kahkaha atan, sarılan, şefkatli Parla’yım. Yani işteki tavrım, kimliğimi belirlemiyor.

“Hanım hanımcık” ve “kibar” olman senin süper gücün aslında ✨ Mutfak gibi gergin ortamlarda böyle insanlar ortamı yumuşatır, denge getirir, ekibi insanlaştırır. İleride şef olduğunda senin gibi biri, mutfak kültürünü bile değiştirebilir. Belki şu an “erkeksileşmiş” gibi gördüğün kadınlar da aslında içlerinde hala çok yumuşak, sadece sen o taraflarını henüz yeterince görmemiş olabilirsin.

Kendine şu soruyu sor:
“Ben kim olmak istiyorum?”
Cevabın “nazik, kibar, güçlü bir kadın”sa, bunu her ortamda koruman mümkün. Küfretmek zorunda değilsin, kaba olmak zorunda değilsin, ses yükseltmek zorunda değilsin. Sınır koymayı, hakkını aramayı, “hayır” demeyi öğrenmek, seni erkek yapmaz; seni kendine güvenen bir insan yapar. Ben de bunu sahada deneyimleyerek öğrendim.

İçini rahatlatmak için birkaç küçük öneri bırakayım:
Mutfak dışında kendini besleyecek alanlar aç. Dans, yoga, resim, kitap, doğa yürüyüşü… Ne seni “Esra” yapan şeyse, onu bırakma. Ben yoğun dönemlerimde hep kadın arkadaşlarımla buluşup sohbet ederek, film geceleri yaparak kendimi hatırlıyorum.
Duygularını bastırma. Yorgunsan, kırıldıysan, zorlanıyorsan bunu güvenilir insanlarla paylaş. Sertleşmenin en tehlikeli versiyonu, duygularını tamamen kapatmak.
Rol model kadın şefler bul. Sosyal medyada takip et, hikâyelerini oku. Güçlü, feminen, zarif ve aynı anda otoriter kadın şefler var. Onları görmek bakış açını değiştirebilir.
Kendini “ya böyle olursam” diye korkutmak yerine, “ben mutfakta kadın olma hâlini yeniden tanımlayacağım” diye düşün. Sen mutfağa sadece emek değil, kimliğini de katıyorsun.

Unutma, kadınlık tek tip değil. Topuklu giyen de kadın, çelik burunlu ayakkabıyla tüm gün ayakta duran da kadın. Sen hem nazik, hem güçlü, hem kibar, hem de dayanıklı olabilirsin. Mutfak seni erkeksileştirmez; sadece seni daha dayanıklı ve profesyonel yapar. Gerisi senin seçimlerinle şekillenir ✨

Kalbini koru, emeğini sahiplen, kendin olmaktan vazgeçme. Senin gibi kadınlar zaten dünyayı değiştiriyor. 🌸
#BirAdımÖne ✨