Eşitlikçi feministlerdende değilim, bunların s4laklığı yüzünden çalışmak istemeyen kadınların seçimi yok sayılık çalışmaya zorunlu mu tutulacak? İnternetten araştırdım ama pek bir şey çıkmadı. Benim psikolojik durumum (bünyem, yapım, karakterim) ne çalışmak için uygun ne de okul için uygun. Ben evimde oturup dinlenmek istiyorum. Zaten 12 sene boyunca dehb ve disleksi belası yüzünden yıllarca derslerle alakalı ızdırap çektim. Ben çalışmak istemiyorum günlük yaşantım zaten yeterince yorucu
Bu olay gerçekleşebilir mi? Ben çalışmak istemiyorum yani?
Disleksi biliyorum fakat dehb çözülebiliyor diye de biliyorum.
Yargılamak için söylemiyorum ama sen savaşmayı bırakıp, hastalıklarının sonsuza kadar seninle olacağı gibi bir irreal konuları kabullenmiş olabilir misin?
Çünkü bunları çözen, en azından günlük hayatında iş hayatında kullanabilen çok insan var.
Ki çoğu insan dehbli olduğunu bilmeden çalışıyor bence
Ben yaşanmışlıklarımın arkasına öyle sebebsizce sırf tembellikten saklanmıyorum. 6 yaşında öğretmen ve akran zorbalığı gördüm, bir nörolojik rahatsızlığı olan çocuğun görmesi gereken ilgiyi görmedim, özel çocuklardan biriydim ve seneler içinde bunun terk edilemez olduğunu kabullenmem gerektiğini öğretti bana kendisi, ve bu gerekli desteği almadığım için oldu. Birde üstüne gerekli ilgiyi gerekli kişiden görmediğim için ekstradan ilkokul hocası benimle hiç ilgilenmedi, fiziki olarak sadece çaba harcamadan dersi anlayan çocukları ön sıralara toplayıp beni en arka sıraya atıyordu. Zorunlu mecbur olarak kabul etmek zorunda kaldım. Çünkü onun varlığını kabul etmezsem beni yürütmeyeceğini gördüm. Bir rahatsızlığı yok sayıp ama sen onu yok saysanda onun varlığının devam etmesi çok yorucu. Bu yüzden kabul ettim. Araba kullananların %75 i dehbli zaten, kazalar genellikle o %75 lik dilimin içindeki dehbli kişiler yüzünden oluyor. Neyse hoca dehbim yüzünden beni g3rizekalı sınıfına göndermeye çalışırken annem sevdiğim bir şeye odaklanabildiğimi keşfetti. 6 yaşında g3rizekalı dediği çocuk satrançtaki bütün askerlerin hamlelerini sadece 10 dakika da öğrenmişti. Uzun lafın kısası birisine 40 defa g3rizekalı dersen o kişi g3rizekalı olduğunu kabullenir.
Çözülmesi gereken sadece dehb değil, hoca ve akran travmalarım var. Dehbi iyileştirmekle bitmiyor, artık derslerden korkuyorum. Ve dehb li olmak başka hastalıkları da beraberinde getiriyor. Normal bir beyindeki salgılanan hormonlar bende yok, ve ayrıca da adalet duyarlılığım çok gereksiz aşırı yüksektir. Bu dehb yüzünden sosyalleşemememden kaynaklanıyor.
Dehb li olunca sosyal f0bik oluyorsun, anksiyete hastası oluyorsun. Ağır depresyon, ve opsesyon beraberinde geliyor. Acını kabul etmeyip koşmaya çalışmak çok acıtıyor, o yüzden artık dinlenmek istiyorum
Yaşadıklarını okurken içim kötü oldu.. Sen yaşamışsın, diyeceğim hiçbir şey acını hafifletmez biliyorum. Dinlenmek istemek çok hakkın onu da biliyorum.
Fakat bence dinlen, sonra da ayağa kalkıp devam et.
Youtube kanalı açabilirsin insanları bilgilendirmek için, hem sosyalleşmen gerekmez. Satrançta ilgin varsa onu ilerletip ilgili olduğun spesifik alanların üzerine giderek türkiyede bu alanlarda öncülük edebilirsin, çünkü zeka gerektiren alanlarda maalesef ülke çok kötü Bence sen burada bir öncülük edebilirsin.
Yapmak zorunda mısın? Tabii ki hayır. Fakat asla kıyaslamak gibi olmasın, bende kötü şeyler yaşadım, travmalarım çokça var fakat yattığım yerden kalktım.
DEHB'li insanların arasına katılabilirsin aslında soysalleşebilirsin o şekilde, hem herkes seni anlar o toplulukta. Arkadaşların olur. Eğlenirsiniz. Eğlenmek için illa avm avm dolaşmaya gerek yok ki Biraz içecek, yiyecek kendi evinizde de eğlenirsiniz.
Tabii ki özgürsüün, bunlarında zorunda değilsin. Ama dışarıda çok güzel şeyler var, bence azda olsa kafanı çıkarmak için çabalamalısın, az da olsa
Teşekkür ederim. Ben özellikle aramıyorum ama birkaç ay önce bu tarz topluluklara denk geldiğimi biliyorum. Tabii herkese de güvenmemelisin, özel bilgilerini vs. direkt paylaşma, çok kötü niyetli insanlar da var
Araştırırsan bulacağına eminim, çünkü nadir bir durum da değil dediğin gibi, çoğu insan yaşıyor. Bu yüzden net bir grup bulabilirsin.
Ki bence psikoloji üzerine gitmeyi de deneyebilirsinn, çünkü en iyi sen anlarsın hastaları bence yaşadıkları durumları biliyorsun, hangi evrelerden geçtiklerinii Onları normal bir insandan daha iyi anlarsınn ❤
Merhaba, duygularını ve yaşadığın zorlukları paylaştığın için sana kocaman bir teşekkür etmek istiyorum.✨ Hepimiz farklı hayat mücadelelerinden geçiyoruz. Senin gibi DEHB ve disleksi ile yıllarca emek vermiş biri olarak, yorulmuş hissetmen gerçekten çok doğal. Kadınların çalışmak ya da çalışmamak istemesi tamamen kendi özgür iradesine bırakılmalı. Ben de kendi yaşamımda feminist hareketle iç içeyim ama asıl olanın her kadının kendi hayatı üzerinde söz sahibi olması olduğuna inanıyorum. Senin gibi insanlar kendi hayatlarını nasıl sürdürmek istiyorlarsa, kimse onları başka bir yöne zorlamamalı. Şu an böyle bir zorunluluk yok ve olmasına izin vermemek için biz kadınlar birlikte dayanışıyoruz. Senin bakış açın da bu çeşitliliğe dâhil ve çok değerli. Umuyorum ki içindeki o huzur ve dinginliği bulduğun, olduğu gibi kabul edildiğin bir gelecek yakında seni bulur. Unutma, hayat senin!✨ #BirAdımÖne
Bunu ben seçmedim bana bunu deme hakkın yok. Sabaha kadar bilgisayar başında 200 kilo olanlara konuşacaksın. Allah beni böyle yaratmış, ne yapabilirim kendimi kabullenmekten başka? Kendimi red edip sınırlarımı zorlamak benim için hata olur. Ve herkesi aynı göremezsin
Donuna kaçıran yatalak hasta değilim diye beni normal doğmuş insanlarla bir tutamazsın. Sen bir tutsan bile gerçek yine değişmeyecek. İhtiyaçlarımı görebilmek çalışabileceğimi de göstermiyor. İhtiyaçlarını görmekle belirli yüksek bir tempoda çalışmak çok farklı şeyler. Bi kere yazıda yazdığım gibi hipo aktivitem olduğu için kendi günlük işlerimi bile zar zor görüyorum. Okula gidip gelmek bile beni çok yordu. Annem çok yorulduğumu görünce istersen okulu bırak dedi, ve benim annem gerçekçi bir insandır. Başkalarının yapabildiği şeyler üzerinden beni yargılayamazsın, çünkü ben onlar gibi değilim. Onlar gibi doğmadım ve onların ellerinde olan imkanlar benim elimde değildi. Günlük işlerini bile zor gören birisine çalışmasını zorunlu görmek resmen diktatörlük oluyor. Herkesi neden aynı görüyorsun, sen nasıl kıtsın acaba? Hayır hiç kimse aynı değildir, hiç kimseyi aynı göremezsin.
İşime geldiği için değil, ortada olan bu durumu gerçekten aşamadığım için bunu kabullendim. Bana 4pt4l kişisel gelişim kitaplarının k4kaladığı şeylerle konuşma. Çalışmak istemiyorum, çeneni kapa ve defol
Rahatsızlıklarımı yaz mışım farkındaysan? Yaşamadığın şeyler üzerinden fikir yürütmen çok bencilce. Benim karakterim vb şeyler çalışmaya uygun değil. Herkes eşit ve aynı değildir, zaten sizin bu halden anlamaz sisteminiz yüzünden okuldan nefret ettim. Mantığı olan bir insan okuldan nefret ettiğini görünce işe girdiğinde de iş hayatındanda nefret edeceğini yapamayacağını görür. Herkesi aynı kefeye koyamazsın
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
