Kuzenime platonik duygular besliyorum ve bundan vazgeçmem lazım?

4 yildir platoniğim olan, benden 5yas buyuk, kucuklugumden beri abi dedigim bir insan var. Asigim demek istemiyorum, olmadigima inaniyorum. Onu gorunce kalbim yerinden cikacak gibi oluyor, konusurken heyecanlaniyorum, onu gormek icin can atiyorum, instagramdan bir begenisine 10 gun mutlu olabiliyorum. Hala oğlu oluyor, ve sanirim gorustugu birisi var.. Benim için imkansiz oldugunu düşünüyorum ve acilen vazgecmem gerektiginin farkındayım.
En son bugun gorustuk ve giderken bana goz kirparak "Allaha emanet dedi", saatler oldu fakat ben hala bunun heyecanındayim.
Nasil bastiricam bu duygulari? Simdi laylaylom ama ilerde bunun acısını gercekteb çekmek istemiyorum.
Ne yapmaliyim, onerileriniz neler?