Vazgeçmek dışında bir yol kalmadığını hissettiğinde insanın vazgeçmemek için hala direnmesinin nedeni nedir?

Ya olursa !!!
Ya hayallerim gerçekleşirse !!!
bir ihtimal hep vardır gibi gelir insana. Olmayacağını bike bile düşler, hayallere dalar yastığa başını her koyuşunda. Çok acıtır , yaralar , ağlatır bazen o hayallere ama insan vazgecmez işte.

çabuk vazgeçerim çarçabuk.. vazgeçmediğim zamanlar olur elbet bu karşımdakinin bana verdiği değeri hissetmemle seviyelenenilir.. ne kadar çok değerli hissettirirse ve ben bunu hissedersem vazgeçmem zorlaşır
lâkin tek bir kendimi değersiz hissetme hareketinde vazgeçerim üstelik benim vazgeçmelerim keskindir..

Belkiler , acabalar, beklentiler ve umutlar..
Hep bir ha gayret dedirtir insana.
Gelecek belirsiz elbette , yol uzun fakat bizler yorgun ama yine de belkilere ya da keşkelere teslim etmemek adına hep bir çaba içine giriyoruz bence.
Vazgeçilecek noktayı bilmek şart fakat bunu yapabilecek güçte mi insan?
Asıl mesele bu bence.

Umudu kalmadıysa, geri kalan tüm seçenekleri tükettiyse. Aslında bir çok nedeni olabilir, nereden veya hangi konuyla alakalı olduğuna bağlı biraz. En önemlisi de bazen ilerlemek için vazgeçmek gerekir.

İnat çaba emek ne dersen de bende bu durumdayım ama belki hala olur umuduyla zorluyorum aslında zorlamamak lazım bazen olmaması olmasından daha hayırlı

Insan sevgisinden dolayi vazgecemez halen direnir ki ayri hayatlari yasamamak icin fakat karsisindaki buna gecit vermiyorsa...

Seviyorsundur, özel olduğunu düşünürsün vazgeçemezsin. Sonrasında oluşacak kalp ve ego kırıklığı da var tabi.

Umut bazen oldurucudur. Allah disinda hickimseye koru korune guvenip baglanmam. Herkes curuk cunku

o konu için umudu vardır hala.

Cunku emek verdiysen zor..

Hâlâ daha olacağına olan umudu dur..

Vazgeçmenin nedeni imkansız oluşudur

Değerini kaybettiği an vazgeçerim