Yalnızlığı seven kızlar?

Ne kadar güzel hiç umursamamak ben bunu pek yapamıyorum :) sanki mükemmel olmak zorundaymışım gibi 😔

Fazla detaycıyım insanları kırmak beni korkutuyor ve kimse beni bu kadar düşünmezken herkesi bu kadar çok düşündüğüm için yıpranıyorum. En ufak kötülük bile benim için korkunç bir şeye dönüşüyor. O kadar çok dikkat ediyorum ki davranışlarına, konuşmama yalnış bir şey söylemek bile canımı sıkıyor. Ben hata yapmamalıyım ama herkes yapabilir onları anlayışla karşılayabilirim. Böyle davranıyorum istemsizce.

Güleryüzlü ve kibar olduğum için insanlar bana kaba davranamıyorlar eğer böyle olmasaydım evet beni mutlaka değersiz hissettirirlerdi. Zamanla kendimi aşabilirim diye umuyorum. Teşekkür ederim görüşlerini paylaştığın için:)

Aslında bunu kast etmedim, etrafında çok insan olmasını sevmeyen ve bazı şeyleri tek başına yapmayı seven.

Ben daha huzurlu hissediyorum yalnızken tabii ki çok sevdiğim arkadaşlarım var ama birkaç tane :)