İnsanlar neden değerlerini kaybedene kadar anlamıyor verilen değeri?

İnsanlar ellerindekilerin değerini kaybedince anlar, bu insanların doğasında var. İnsan oğlu aç gözlüdür, hep daha fazlasını ve daha iyisini ister. Elindekinin kıymetini bilmez, çünkü insan oğlu için 'Elde edene kadar mutluluk'.

Haddinden fazla değer vermek, fazla fedakârlık, gereğinden ve ederinden fazla sevmek ileriki zaman diliminde ''Huniliii elde var, huniliii cepte, huniliii hiçbir zaman gitmeyecek'' olarak geri döner. Bence ne kadar ekmek o kadar köfte mantığı ile hareket etmek de doğru değil. Insanlara değer ver vermemezlik yapma ama her zaman bir aralık bırak o aralık da değerli oldugunu hisseden insan düşünme sürecine giriyor. Senin için demiyorum ama genelde insanlar değer verirken deger verdiği insana yaşam alanı, düşünmek için zaman vermeyebiliyor. Bir bitkiye sürekli akan bir akacak şekilde su verirseniz o bitkiyi öldürürsünüz ama damlatma sistemini kullanırsanız o bitki cok guzel olur görünüşü ile huzur da verir fakat burada da dikkat etmek lazım. Beni anlıyor musunuz bilmiyorum ama şunu söylemeliyim ki değer verdiğim sonucu aci da olsa tatli da olsa hiçkimseden pişmanlık olarak geri almadim..

Çok afedersiniz madam ama eşeğe altın semer de vursak yine eşekler.. Ben de yıllar önce sizin yaşadıklarını yaşamış bulundum. Üzüldüm başıma gelenler film senaryosunu aratmaz. Ama mutluyum çünkü evrim geçirdim tecrübe edindim ve şu an yalnız başıma o kadar mutluyum ki anlatamam.