Başkalarını düşünmekten kendini unutanlardanız! Peki siz; başkalarını mı yoksa kendinizi mi daha çok düşünürsünüz?

Empati kurmayı beceremiyorum...
Kendimi düşünmeden yaşayan biriyim.
İnsan ya yapamadığı veya sonunu düşünmeden yaptığı şeyleri çok düşünür.
Mesela bir erkek aldatmadığı halde aldattın damgası yer ise karısından/eşinden/sevgilisinden bunu kafaya takar "ula ne yaptım" "ula neden böyle düşünüyor" diye kafayı yer.

Ben her türlü suçladığım için bunları yaşıyorum.

Birini düşünmek değil, bir olayın için onun olası ve onunda senin hakkında yaptığı veya düşündüğünü şeyleri kafaya takarsın.

Birini düşünmek onu hayal etmek onun hakkında bilgi edinmek analiz etmektir.

Birini takıntı haline getirmek ikiye ayrılır; biri aşırı bağlı olmak, diğeri aşırı şüpheci yaklaşmak.
Aşırı bağlı olmak güven ve beklenti doruklarda olur.
Aşırı şüpheci ise herşeyin altında neden arayan suçlamaktadır ve ithamları hiç bitmektedir.

Gerçeği aşırı şüpheci insanlar kendi beklentilerinin reel dünyada %100 karşılanması için uğraşır.

Düşünmek yardım etmek ve memnun etmek anlamında kullanılıyor ise, görüşüm:
Evet memnun etmeye çalışıyorum ama her insana yaranmak zor hele demin dediğim birini düşünme kafaya takan kişilere yaranmak zordur. Ben de artık bu sistemden bıktım ve sistemin dışında yine konseyi kendimi düşünmemeye çalışıyorum.

Yoo olmuyor, ki zaten insanlar basklarini dusunmez. Bunun uzerine bir yigi sey soylerim