Bugün birinin "Yalnızlığı seviyorum" demesi aklımı kurcaladı..
Yani insanlardan uzak kalmayı isteyecek kadar ne yaşamış olabilir ki..
Yani insanlardan uzak kalmayı isteyecek kadar ne yaşamış olabilir ki..
Bir şey yaşamasına gerek yok ki..! Bu duygu sürekli insanlardan üçkağıt, aldatılma düşmanlık görme, korkusu yaşar olduk. sevdiklerimize bile "acaba bize Yamuk yapar mı?" düşüncesiyle yaklaşıp sevgiyi bile yaşayamıyoruz.
Bu sosyal medyadan mı kaynaklanıyor, kültürümüzü unutmamız danmı kaynaklanıyor, nereden kaynaklanıyor bilmiyorum ama!.. insanlar bir şekilde bu duruma İnandırılmış durumda.
En ufak bir yanlışa gereğinden fazla tepki gösteriyoruz, sürekli insanların hata yapmasını kolluyoruz affediciliği karakterimizden uzaklaştık ve İşin kötüsü de, biz karşımızdaki bize Yamuk yapar diye, önceden ona yamuk yapıyoruz. yalnızlığı sever olduk evet, çünkü yalnızlaştırılıyoruz evlerimizin şekli bile değişti büyük aileler kalmadı, metrekareler bile Küçüldü. Mahalleleri de yok ettik, birlik için mücadele etmiyoruz, yalnızlığın tembelliği hoşumuza gidiyor, biz daha çok bu yanlışlığı yaparsak, daha çok yalnızlaştırılırız ve daha çok yalnızlığı severiz.
Çok çok güzel ifade etmişsin abii..
Birbirimize güvenimiz yok en başta ve kocaman bir önyargı ile baslaniliyor herşeye..
Rica ederim ☺
Bende açıkçası yalnızlığı severim. İnsanların saçma sapan düşüncelerinden uzak oluyorsun, değişik değişik triplere maruz kalmıyorsun, işi düştükçe görüşülen birileri olmuyor etrafında, herhangi bir mecburiyetin olmuyor, insanlar bir süre sonra yoruyor boğuyor konuştuğun birine 3 gün yazmasan konuşmasan tribe giriyor,
Aslında, eski zamanlarda arkadaşlığın, dostuluğun, insanların arasında ki diyaloğu daha kuvvetli olma sebebi teknolojinin yetersizliği çünkü yeri geliyor haftada bir konuşuyorsunuz mideniz bulanana kadar sürekli birileri ile konuşmadığınız için daha çok özlüyorsunuz arkadaşlarınızı bir kıymeti oluyordu. Şimdi öyle mi? sabah akşam konuşma mecburiyetiniz var gibi devamlı birileri ile iletişim halindeyiz. Bir yere gitmek istiyoruz diğeri gelip sana trip atıyor insan haber verir diye tövbe :D
Anlat anlat bitmez tabi bu benim kendi sebeplerim.
Eskiden herşey güzeldi haklısın.. herseyin anlami ve tadı vardı..
Gereksiz muhabbet yapmayı da dinlemeyi de sevmiyordur. Sahteliği sevmiyordur. Aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamaktan sıkılmıştır. Başlangıçlara üşeniyordur. Sakinliği sessizliği seviyordur. Kendini anlatmak ve anlaşılmak gibi bir derdi kalmamıştır. Kimseyi anlamak gibi bir derdi de kalmamıştır. En iyi anlaştığı kişinin kendisi olduğunu görmüştür... Bunun gibi bir sürü sebebi vardır.
Kötü insanlardan sıkılmaktan, insan huzuru kendinde bulmaya başlıyo
Cevap
23Cevap
Ben yalnızlığı aşırı çok seviyorum. Evime kolay kolay kimseyi çağırmıyorum bile.. sosyal ortamda 1-2 hafta doluyorum eğleniyorum. Sonra 1 ay falan kimseyi arayıp sormuyor, hatta whatsapp dan bile cevap vermiyorum. İnsan kendiyle o kadar güzel vakit geçirip yeni şeyler öğreniyor ki...
Kuzu kalbi çok kırılmıştır ailesi ve sevdikleri tarafından , bazen insan gölgesini bile istemez , öyle olmuştur muhtemelen...
Muhakkak :(
Yaşayan bilir balım <3
Kesinlikle
başkaları yüzünden ağlamaktan sıkılmıştır insanlar ona sürekli zarar vermiştir ve en son huzuru yalnızlıkta bulmuştur
Yalnizlikta huzur var mıdır ciddi anlamda ""
var
Salaklıktan olur böyle bir şey ancak. Millet izliyor saçma sapan amerikan dizi ve filmlerini. Bir bakıyorlar baş karakter bir şeylere üzülüyor. Başından üzücü olaylar geçiyor falan filan. Sonra baş karakterin bir arkadaşı geliyor ve teselli vermeye çalışıyor. Ama bu avrupai karakter ne yapıyor? ''Lütfen beni biraz yalnız bırakır mısın? Yalnız kalmaya ihtiyacım var'' diyor. Eh bu sahneyi hayatı boyunca 250 milyon kere gören zavallı halkımın beynine işliyor. Canı bir şeye sıkıldım mı hemen tv de gördüğü sahneyi taklit ediyor. Ne mallık beee! Keşke ben bir şeye üzüldüğümde etrafım dostlarımla dolsa. Onlarla dolup taşsam. Biz bir dostun bir gülüşüne hasretiz özenti dingillerin dilinde hep aynı türkü ''Lütfen beni biraz yalnız bırakır mısın?''. Ne zaman böyle diyen birini görsem hiç çekinmeden aynı şeyi söylüyorum. ''Yalnız yaşa, yalnız geber''
Cok ağır konusuyorsun..
Salak veya mall gibi sözcükleri nasıl bu durumda kurabiliyorsun?
Kimsenin ic dünyasında neler yaşadığını bilemezsiniz..
Oturup tek tek tüm dünya halkıyla tanışmadım tanışamam da. Ama çok şükür insan denilen nesnenin ne olduğunu biliyorum. Normal insanlar çaresiz kaldığında üzüldüğünde dertlenir. Ve dertli insanlar, tabi normallerse, hiç şaşmaz dertlerini anlayacak bir can yoldaşı ararlar. Ama avrupa özentisi beyin fukaraları anca gördükleri filmi taklit ederler. ''Lütfen biraz yalnız kalabilir miyim'' diye ezberden ağlarlar.
34 yaşındasın ve hayatın mükemmel gidiyor sen ne anlarsın milletin sıkıntısını?
:) :) kimsenin hayatı mukemmel degildir
Garipsemek değil aslında kardesim.. üzülmek bu,, cidden huzne boğdu benii bir anda..
Bazen küçük bir şey bile yeter insanlardan uzaklaşmaya sebep aramaya gerek kalmaz. Etrafına detaylıca göz atmak bile yetiyor insanlıktan tiksinmeye. Yalnızlık güzel şey en azından hatırlatmıyor kimseyi.
Yalnızlığı yalnızlığa hasret kalanlar özler... aslında yalnızlığın özlenecek çok güzel bir yanı yok zaten kalabalıklar içinde yalnızlık çekiyoruz çoğu zaman...
yorulmuştur bıkmıştır ya da incetmek istemediği içindir kim bilir
Belkidee..
Bikmistir insanlardan davranislarindan iki yuzlulukten
Yorgunluktan belkide evet
bir gün yine yalnız kalma isteğim oluştu yılbaşıydı demleniyorduk lakin üzerinize afiyet biraz motoru bozmuştum ve ben helada otururken içeriden seslerini duydum 10dan geriye doğru sayıyorlardı, direkt olarak aklıma bu geldi kalkmak için çabaladım ama süre çok azdı yetişemedim. o sene çok ishal oldum ürünlerim hep cıvıktı ve bu bana ders oldu. dikkatli olun gençler
hassas kişiler söyler bunu.
eğer duygusal , kırılgan , hassas bir kimse isen ,
karşına da duygularını umursamadan sözler eden birisi çıkarsa ,
ancak o zaman anlayabilirsin.
çünkü gerçekten hayattan soğutuyorlar.
Yalnızlık, insanlara verilen bir hediye aslında ama kimse farkında değil.
Farkında olduğum ve tadını çıkardığım için kendimi şanslı hissediyorum.
Kalabalıklardan hoşlanmam.
İnsanların onu incitmesinden üzmesinden ona dengesiz davranmasından bıkmıştır. Bende öyleyim mesela. Yalnızlık en güzeli :)
Kim bilir. Belki de yaşadığı sıkıntı ve acilardan dolayı yalnızlığı seçmiştir.
Çünkü o kadar darbe görmüştür ki insanlardan uzanan ellerden bile korkar olmuştur ve yanlızlığa alışan insanı küsmek le terk etmekle korkutamazsın
insanlar artık huzursuzluktan bıkmış halde yalnizlık daha iyi
Insanlar tarafından çok canı yanmıştır.
Muhtemelen canım..
Çok acı çekmiştir belki
Belki..
İnsanlardan aradığını bulamamamın neticesi
Paylaşmazsa bilemeyiz...
hayattan ve insanlardan çok sıklınca olur
istediğin şeylerin çevrende olmamasından
Soğutmuşlar kendilerinden insanı. Bu normal bişey
Yalnızlık güzeldir...
Insanlar cok yormustur
hayat işte her kes farklı yaşıyor
Büyümüştür
Çıkış araması
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar