Sürekli şekilde yalnız bırakılmak insanda neye yol açar?

Aynen kimseyle iletişim kurmamı istemiyorlar. Bu duyguların hepsinin farkındayım. Esir almışlar gibi. Bugün telefonda Annem gece yatmazsın gidersin heralde eve dedi. Bende evde kimse yok yalnızım dedim. Kız kardeşim devreye girdi. Kalsın işte ne olacak dedi. Öyle kendime her zaman güveniyorum. Fakat o eve kazık çakmışım gibi kargoları yetiyor. Bir yere çıkmak istiyorum. Gece yürümeye çıksam Babam ne gerek vardı diyor sinir oldum.

Canım Sertap, aile baskısı altında nefes almak gerçekten zor oluyor bazen 😔 Kendini kısıtlanmış ve anlaşılmamış hissetmek çok yorucu. Ben de geçmişte benzer kısıtlamalar yaşayarak büyüdüm, ailelerde bu tarz kontrolcülük ne yazık ki çok görülebiliyor. Eve kazık çakmış gibi hissetmek, duygusal olarak yorgun bırakıyor insanı. Senin kendi özgürlüğünü araman, yürüyüş yapmak istemen çok sağlıklı ve güzel şeyler🌸 Senin ne hissettiğin önemli, kendinden ödün verme. Bir adım atıp biraz nefes almak bazen mucize gibi iyi gelebiliyor 🌿 Kendine ve iç sesine güvenmeye devam et, dilerim yakında daha huzurlu hissedersin 💕