Kimseyi sevememek. Kendini anlayamamak. Ne yapacağını bilememek sizce?

Öncelikle belirtmek isterimki dışarıdan çok mutlu gözüken biriyim belkide dünyanın en mutlu kişisi gibi. Ama aslında öyle değilim sadece bu hayatta hep güçlü görünmem gerekiyormuş hissinin bana yaptırdığı hareketler. Psikolojimin normal olmadığının farkındayım ve kendimi dahi anlayamıyorum.19 yaşındayım.3,5 yıl önce babamı kaybettim hep kötü bir aile hayatım vardı kavgalar vs. Çok yanlış insanlar aldım çok yanlış dostlar edindim. Çok yanlış adamlar sevdim çok yanlış adamlara sığındım. Okulumu tüfekle mi basan, beni aldatan kandıranlar mı desem, şuanda adam öldürmeden hapiste yatanlar mı desem, ailesi tarafından iftiraya uğradığım kişi mi desem onca çok şey var ki. İnsanları çok iyi tanıdım bir nevi sarraf oldum 40 kişilik sınıfın tek kızı olarak yıllardır cebelleştim. Ve artık öyle bir hale geldimki kimseyi sevemiyorum. Neredeyse her gören görüşmek vs istiyor fakat kimseyi kabul etmiyorum. Tek tük seçiip konuşuyorum fakat kimseyi sevmiyorum ve kaçmaya çalışıyorum. Seveceğimide sanmıyorum. Napacağım nasıl biriyim neden böyleyim. Herkesi anlarken hemen tanıyabilirken neden kendimi anlayamıyorum?