2 yıldır yalnız olan ( laf olsun filan diye demiyorum o kadar yalnızım ki bazen geberecem filan sanıyorum) sadece sevgili olarak algılanlanmasın samimi boyutta ilişkiler geliştirmiyorum. Yalnızlık kişinin kendine özgü bir dünya görüşü oluşturmasını sağlıyor nasıl diyeyim. Çevrende kararlarını düşüncelerini gerçek manada sorgulayan insanlar olmuyor sorgulasada sen sadece dinlediğin değerlendirdiğin, baskı altında kalmanı gerektirecek bir durumda olmadığın için kendi kararlarını veriyorsun. Öyle oluyoki bazen yanlış olduğunu bile bile veriyorsun bu benim doğrum diyerek. Sosyal bağlılık duygun azaldığı için özgün birisi oluyorsun. Neden istemediğim biyerde bulunuyum ya da istemediğim şeyler yapıyım, yapmamı isteyen değer verdiğim birisi yoksa. Daha çok kitap okumak daha çok film izlemek istiyorsun (ben özellikle durum filmlerini ve psikolijk felsefik sağlam bir ana fikir barındıran) filmler seviyorum. Buda senin kişisel gelişimine fayda sağlıyor. Eğer uzun zamandır yapmak istediğin şeyler varsa yeterince vaktin oluyor.(Bir müzik aleti eğitimi almak) Kişisel olgunlaşma sürecine faydası olduğu tartışılmaz ama insan bazen öyle bunalıyor ki kendisine değer veren birkaç kişi olsun istiyor çevresinde. Şunuda söylemek lazım sen nasıl bir yalnızsın;Çevreni sen mi kendinden uzaklaştırıyorsun yoksa çevren mi seni uzaklaştırıyor. Ben birincisiyim mesela sosyal ilişkilerim boş muhabbetlerden oluşup bana zarar verme ihtimali varsa yalnız başıma gecenin sessizliğini dinlemeyi tercih ederim. Eğer ikinci ihtimal söz konusuysa, sorun kişinin kendisinde olabilir çözümü basit aynanın karşısına geçip kendisiyle yüzleşecek ve bir başlangıç noktası oluşturup hayatındaki bilinmeyenlerden kurtulacak.
Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde. Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim? ya da birkaç kişinin.
Başka bir deyişle, yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam.
Ben kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en yalnız hissederim.
Ibsen’den bir alıntı yapacağım: “En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.” Hiçbir zaman içimden, “şuh bir sarışın içeri girince kendimi daha iyi hissedeceğim,” diye geçirmedim. Hayır, onun hiçbir yararı olmaz. İnsanları bilirsin, “Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burda kös kös oturacak mıyız?” Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey. Aptallık sadece.
Aptal insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum. Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız hissetmedim. Kendimden hoşnutum.
Bildiğim en iyi eğlence kendimim. Biraz daha şarap içelim!
Ne yalnız insandır güçlü olan ne kalabalık insan. Asıl olan kişi, kendisinin (hatta kendisiyle birlikte diğer kişilerin) ve ihtiyaçlarının farkında olma yetisini kazanmış olmaktır. Yalnız insan kişilere bağımlı olmayacağı için bir takım işleri kendisi yapmayı ve problemleri kendisi çözmeyi daha çabuk öğrenir. Ancak yalnız olmayan insan ise yönlendirilerek (bağımlı olmadan yönlendirilmeden bahsediyorum) bazı şeyleri kavrayabilir.
Ben şu an çok güçlüysem bilki yaşadıklarım yüzünden pes etmeyi bilmediğim den. Her güne daha çok umutla baktığım için. Etrafımda onca insan varken ben kendi içimde yaşadım her acıyı ve büyüdüm olgunlaştım ve kaybetmediğim bir yanımda var onuda çok seviyorum oda bende saklı.☺
Yalnızlığın getirdiği en güzel şey insanlardan tamamen kopmaktır. Duygusal anlamda yalnız olanlar asla güçlü değildir. Duygularını doğa ile, kitap ile, bağımsızlığın getirdiği özgürce yapabildiği şeyler ile pekiştiren. Sosyal olarak yalnız kalan kişi hayatın çelmeleri ile büyüyor ve güçleniyor. Artık o kişi toplum ile ilişkisini kestiği için ona dokunmak isteyen kişiler sadece dayak arsızıdır. Ona da gereken dersi verir. İnsan dünya ile ilgisini bıraktı ve maddi/manevi kaybedecek bir şeyi kalmadı ve kaybetse bile yeni şeylere anlam yükleyeceği bir kişiliğe sahip ise yıkılmaz.
Kaybedecek bir şeyi var ve ona deli gibi bağlı ise insan o zaman yalnızlıktan korkar... Ve yalnızlık onlar için zayıflığın kavramı ile örtüşmektedir. Ama hiçbir zaman söylemezler içlerde ki yalnızlığın kaybetme korkusunu tetiklediklerini...
yalnız olursan her şeyle kendin ilgilenirsin ki güçlüsündür ama nasıl ulu bir çınar yüksektir kökü kalındır ama içindeki bir kurt.. o agacı yer bitirir yalnız insanlarda öyle aslında yalnızlık içini kemiren kurttur..
Sınavların en zorlusu, insanın kendisine yetip yetmediği sınavından geçmek galiba... Herkesin kendince az çok bildiği ve önüne bir perde çekerek, kimseye fazla sözünü etmediği ortak bir çaresizliktir bu. Ama ne yapılırsa yapılsın... Yaşamın bir noktasında, er ya da geç, insanlar bu sınavı muhakkak verir. Bu sınavdan geçip geçmediğini de yalnızca kendisi bilir.😊
Tinsel yönden oldukça faydası var. Yalnız kalmak insanı olgunlaştırır. Sorumluluklarınla daha erkenden tanışırsın. Bu ileride büyük bir avantaj ama olumsuz yönleri de yok değil. Yalnızım daha mutfağı toparlayamıyorum. Toplarken daha çok dağıtıyorum. Tek sıkıntı burada. Ben de kapısını kilitleyip kaderine terk ettim. O gün bugündür dışarıdan yiyorum.
Yalnızlığı güç sananlar, Yalnız başına kaldıklarında kendilerine güç verecek insanları ararlar... Güçlü olan yalnız olandır diye bir şey yok. Yalnızlığı güçle nasıl bağdaştırıyorsunuz ki? Madem öyleymiş gidin hepiniz yalnızlaşın güçlü olmak için... Biz de sizin gücünüzü görmüş oluruz böylece...
Getirmez bence ne kadar sevdiğin insanlarin yanında olduğunu bilirsen o kadar güçlü hissedersin. Başına ne gelirse gelsin onlar var dersin onlar için daha güçlü durursun. Yalnız insan kaybedeceği birsey olduğuna inanmayan insandır bu güç değildir ki var olandır.
Hayır, dünyada en güçlü insan yalnız olan değildir. Dünyadaki güçlü insanlar sevdiklerine bağlıdır. Sevdiklerinden güç alırlar. Örneğin bir babanın çocukları için zor şartlarda çalışması gibi. Yalnız insanın kaybedeceği şey yoktur, bağımlı olduğu büyük bir amaç olmadığı için yalnızdır aslında.
yanlız durmakla pek alaka sı yok ama yani bence güçlü insan herşeyle baş edebilen gayette sabırlı bir insandır kendimden biliyorum tecrübe konusuyor 😊😊
Cümlede geçen yalnızlık tek başına hayatın zorluklarına göğüs gerebilmektir. Şöyle ki hayatta her zaman yanında anneni babanı veya sevdiğin insanı bulamayabilirsin bu durumda yalnızlığın üstesinden gelebilen bireyler güçlü bireylerdir.
yalnızları avutmak için yalnız birinin söylediği söz :D ben de yalnızım o yüzden zirvedekiler yalnızdır diye geziniyorum ortalıkta en yalnız en güçlüdür sözü değilde, yalnızlar güçlü olmak zorundadır sözün doğrusu :D
Evet, getirir. Bunu kendimden biliyorum. Sevgi ve ask beraberinde bazi zaaflari da getirir. Oysa yalniz ve kendi kendine yetebilen insanin kimseye ihtiyaci yoktur ve hayata karsi dimdik durmayi bilir.
Bence yalnızlık insanı zayıflatır insan maddi olarak yardımına ihtiyaç duymasa bile manevi olarak mutlaka birilerini yanında ister bu ona güç verir -en azından benim için böyle
Psikolojik açıdan, insan kendini şartlarsa güçlü olabilir. 😏 Yalnız olduğunun ve her şeyin üstesinden tek başına gelmesi gerektiğinin bilincindedir. Bu psikoloji beraberinde, güçte getirir.
Yalnızlık insanı güçlendirir çünkü insan yalnızken ;mutsuzdur, çaresizdir, kendini hep kötü hissetme hissi verir kişiye ve ' neden yalnızım' sorusunu sorduğu zaman kişi daha da güçlenir.
Cok guzel soru yalniz olmak herkesin harcı degildir bak cevrene insanlar hep birinr kendini kabul ettirme begendirme pesinde ne icin yalnız kalmamak icin yalnız kalabilen insan tercihse bu yalnızlık güclüdür
Getirebilir yalnız olan özgür ve engeli olmadığı için başarıyı geitirebilir kişiye bağlı azimli hırslı biri gücü bulabilir... Yalnız biri için en büyük güç paradır..
yalnızlık öğrenilmiş çaresizliktir bu şekilde düşünce sadece ego gibi geliyo bana yalnızım ama güçlüyüm, yalnızlık bir tercihtir korkarsın insanlardan ve bu bir güç değildir.
Zorluklara tek başına göğüs germeye mecbur kalınacağından yalnızlık iyidir kimi zaman. Ama gücümüzü güç katan insanlardır, sevdiklerimiz. Yalnızlık, duygu yoksunluğuyla yoğrulmuşsa en kötüsüdür.
yalnızlık.. her bünye kaldıramaz zaten bunu şayet kaldırabiliyorsa o kişi inanılmaz derece de güçlüdür ve yalnızlığın da kademeleri var buna göre de değişir..
Kesinlikle, sorumluluk alırsın zorluklarla başa çıkmayı öğrenirsin, normalde başkalarının yürüttüğü şeyleri tek başına halledersin birilerine ihtiyacın kalmaz başta zorlansan da ilerde harika :D
Yalnız olduğun zaman karşına çıkan sorunlarla tek başına mücadele ediyorsun ve bu geliştiği için kimseye ihtiycacın olmuyor ve her koşulda ayakta durabiliyorsun
En İyi Cevaplar