Eskiden de böyledim... Seneler oldu hala aynıyım. Insanlar sürekli bana "Konuş konuşmayınca yanlış anlaşılıyorsun" gibi şeyler söylüyor. Ama bazen sinirlenince öfke patlaması yaşayabiliyorum bazen de mal gibi susuyorum. Ama birine ağır laf ettikten sonra bazen pişman oluyorum. Nede olsa o da insan. Onunda bir ruhu bir kalbi bir beyni var.
Tek sorunum konuşamamakta değil... Yakın olmadığım insanların önünde yemek yiyemiyorum... Çekiniyorum.
Mesela benim gittiğim bir yer var. Orada bir sürü insan var. Beni yanlış anlarlar diye susuyorum onların içinde yemek yemekten de çekiniyorum.
Evde bambaşka biri dışarıdaysa tamamen farklı biriyim.
Evdeyken cana yakın şakalar yapan gülen konuşan ama dışarıdaken sus pus utangaç çekingen biriyimdir. Neden böyleyim? Bunu nasıl değiştirebilirim?
Tek sorunum konuşamamakta değil... Yakın olmadığım insanların önünde yemek yiyemiyorum... Çekiniyorum.
Mesela benim gittiğim bir yer var. Orada bir sürü insan var. Beni yanlış anlarlar diye susuyorum onların içinde yemek yemekten de çekiniyorum.
Evde bambaşka biri dışarıdaysa tamamen farklı biriyim.
Evdeyken cana yakın şakalar yapan gülen konuşan ama dışarıdaken sus pus utangaç çekingen biriyimdir. Neden böyleyim? Bunu nasıl değiştirebilirim?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar