KENDİMİ SEVEMİYORUM?

Kendime güvenim sadece kendi çevremdeki insanların arasında, o da başkası düşüncelerime karşı çıkana kadar. Çocukluğumda ilkokul ve ortaokulda okulun en popüler kızıyken dersaneye başladıktan sonra kendime olan güvenim o insanların arasında yok oldu, sadece okulda rahattım. Liseye başladığımda dersaneden birçok arkadaşımla aynı okulda olmamıza rağmen hiçbiriyle arkadaşlığımızı ben başlatmadım, çünkü gerek ailemin maddi durumundan gerek kendi içimde kurduğum ezikliğimden dolayı hep bir çekingenliğim vardı. Ya benimle alay ederlerse, ayakkabımla dalga geçerlerse, görünüşümle dalga geçerlerse diye düşünüp duruyordum. Daha sonraları kendime bakmaya başladım ve ailemin durumu eskisinden iyi hale geldiğinde istediğim ayakkabı istediğim kıyafet alınıyordu, artık pazardan değil ben de diğerleri gibi mağazalardan giyiniyordum. Bunlardan öncesinde benimle arkadaşlık kuran kişilerin arasında da artık bir özgüvenim vardı. Fiziğimi herkes çok beğeniyor, kendime baktığım zaman güzel olduğumu söylüyorlar. Ama ben aynaya baktığım zaman güzel olanın sadece fiziğim olduğunu görüyorum. Kendimi sevmiyorum. Üniversitedeyim, hala birinin benimle arkadaşlık kurmasını bekliyorum. Özgüvenim yok. Bunu yıllardır atlatamıyorum. Ailem yüzünden çoğu şeyden mahrum kaldım, hiçbir şekilde kendimi geliştiremedim. Yazmak dışında neye yeteneğim var bilmiyorum. Ve bunu şu an yan yana yattığım en yakın arkadaşıma bile anlatamıyorum, çocukluk arkadaşıma bile bunları anlatmaya çekiniyorum. Ne yapmalıyım?
KENDİMİ SEVEMİYORUM?
Cevapla