Kalabalıkta kendimi tam anlamıyla rahat hissetmiyorum. Sosyal fobi mi? Detayı okuyup cevap yazarmısınız?

insanlarla goz temasi kuramiyorum ortamda birsey yiyip icemiyorum agzima goturdgum an istemsiz bir bicimde kafam titriyor. sessiz kaliyorum. ruh gibi dolasiyorum. insanlarla konusmaktan cekiniyorum kendimi cok ezik goruyorum hep baskalarinin dusuncelerini onemsiyorum. yuzume baksrken sanki arkamdan konusuyormus gibi geliyo. heo agliyorum bilmiyorum napicagimi

sadece anlattiklarimla sinirli ve dsha bir suru sey. beni sadece dusuncelerim yonetiyior ben aklimi kullanma yitisini kaybetmis durumdayim ben kendimi bildim bileli boyleyim. cok zor zamanlar yasiyorum. durum sandigindan dagha ciddi ben durumumun farkindayim icime atiyorum atiyorum. kendi kendimi yiyorum gunden gune hayattan cok biktim. bir insan hicmi bir alanda mutlu olamaz? her alands mutsuzum. belki bir gun bunlari dusune dusune olup giderim kim bilir.

ben bunlari yapiyorum zaten gayret gosteriyorum. oyle sus pusta oturmuyorum tabiki. ama bu yilmayacagim bu hastalik beni degil ben bu hastaligi bitirecegum. bu arada sunu farkettim bana oneri bulunuyosun benimle sorunlarin ayni. madem baskasi icin bu dusunceleri soyluyorsun. kendinde yapabilirsin? dedigin gibi ben yapamam demeyeceksin cubku yapabildugibu goreceksin. evet bunu sendd yapabilirsin. bende yapabilirim. bunun ustesinden ikimizde gelebiliriz. sadece sacma sapan dusunmemej ve olumlu dusunmek hicbirseyi onemsememek ve biraz ozguvenle hersey hallolur.

olumlu yanlarini kesfet ve jerzaman olumlu dusunmeye bak o zaman mutlu olacaksin. tavsiye icinde tesekkurler

çünkü insan böyle olunca dışarda daha kusursuz daha hatasız görünmek istiyor ama ya beceremezsem elime yüzüme bulastirirsam düşüncesi ile içine kapanıyor

Hayır sadece çok takılmamak lazım böyle şeylere akışına bırakınca zaten istediğin gibi olduğunu görüyorsun