Abla ve ya kız kardeşi olan kızlar, nasıl bir duyguya, güvene ve sevgiye sahipsiniz?

Kendine güvenmek ayrı bir konu. Ben o konuya değinmedim. Hani dertleşmek istediğinde, paylaşmak istediğinde, sevmek istediğinde ne yapıyorsun?

Günlüğüm var ilkokuldan beri yazarım. Bazende annemle, arkadaslarla, kuzenimle konusurum. Kediciğimi severim, kendimi severim, hayatıma aldiğım insanları severim. Bu kadar çaresiz olcak bir durum yok. Ben kimseden sonsuz güven ve sonsuza kadar yanimda olma beklentisine girmem eşim bile olsa.. bence kendine güvenle alakası var bunun.

Başkaları hiç bir zaman kendi ailemizdekiler kadar olamaz. Hiç bir insan da seni aile bireylerin kadar sevemez. Bazı sırların olur ki, onları 20 yıllık dostuna bile söyleyemezsin, ama ailen bilir. Ama malesef ebeveyinlerimiz de bir yere kadar bizimle sonra gidecekler. O zaman geriye baktığında ailenden kimse kalmamışsa, bir yanının yok olduğunu hiss edersin. Etrafında koşuşturan kimseler itirdiklerinin yerini veremez.
Ha tabii tüm bunlar benim duyğularım, sende böyle değilse bişey söylemem, çünki her kes aynı düşünmek ve ya hiss etmek zorunda değil

Dogrudur ben boyle hissetmiyorum. Ne kardesler var birbirinin basina dunya corap oren, ne anneler, ne babalar var. :))) okadar buyuk sirrim olsa ki var bende kalir beninle gider illa birine soylememe gerek yok. Söz agzindan cikmadiysa senin esirindir, ciktigi anda sen onun esiri olursun. :)