Kendi acılarını önemsediğin kadar; başkalarının acılarını da önemseyip onları hissedebiliyor musunuz?

Başka insanların acısını hissedebiliyorum , düşünüyorum , yardım etmek istiyorum ve moralim bozuluyor.. Kendi acımı bu kadar hissedemiyorum bir türlü kendime bu kadar yakın olamıyorum başkaları için düşündüğüm hiçbir şeyi kendim için düşünemiyorum kendimi anlayamıyorum başka insanları anladığım gibi.

Yalan yok hissetmiyorum ama dışardaki hayvanlar çocuklar onlar için çok üzülüyorum başıma gelse ne yapardım diyip baya üzülüyorum fakat normal insanların gelip geçici uzuntulerini hissetmiyorum çunku abartıyoruz sanki en kötüsünü yaşıyor gibi saçma sapan şeylere üzülmek hissetmiyorum ya.

İnsanlardan nefret ediyorum.
Kimseyi sevemiyorum.
Ailemde buna dahil sadece saygı duyuyorum aşırı bir sevgi yok.
Kendi acılarımı hep içimde yaşarım diğer insanlara yansıtmam.
Bu kadar nefret ve sevgisizken.. Sokakta gördüğüm bir çocuk uğruna eve gelip bayılana kadar ağladığımı bilirim ve fark ettim ki ben..
Fakirin zorda kalanın garibanın yanındayım sadece onları sevebiliyorum..

Biri bana bir derdini açtı ya da bir yardım istediyse kendi önceliklerimden daha çok onemserim. Elimde değil. Kendime daha çok dert ediyrm insanların problemlerini. Ama bazen çok zararı oluyor. Tasiyamiyor insan artik

Benim yanımda biri varsa ben onu sakinleştirmeye çalısırım beni boşver abi ben kendime bakarım ama o yanındaki bana değer veriyo ki yanımda ya demem o ki kendimi bırakıp onun acılarına destek olmaya çalışırım

Yaşanmışlıklar insana tecrübe kazandırıyor , acıyı derdi kederi tadınca , diğer kişilere olanları ne hihhedebilecklerini anlıyorsun , kesinlikle çok umurumda hemde çok.

Acısını hissetmeye çalışmak yerine acısının geçmesi için bir çözüm bir teselli bulmaya çalışırım genelde.

Genel anlamda evet. Önemsenecek bir insansa tabi.
Ama hak etmiyorsa önemsemem.
Nasıl bir insan olduğuna bağlı.

Başkasının acılarını önemseyebiliyoruz ama başımıza gelmeden nasıl bir his olduğunu tam anlayamıyoruz.

Önceden hissediyodum ama gordumki ben baskalarini onemsedikce baskalari surekli beni gecistirmeye basladi oyuzden artik cokta umrumda degil

Aslında sadece önemsiyormuş gibi yapıyoruz. Kendi başına gelmediği sürece anlamak, acıya ortak olmak zor. Hafife alabiliyoruz.

hissediyorum herzaman , zaten bunu yapıyorsan sen aşmışsın kendini demektir

başkalarının acılarını önemserim hep başkalarının iyiliğini ister onların daha iyi olmasını isterim