Kendimi bir türlü bulamıyorum?

Önceden daha maneviyatlıydım sanki utanma duygum daha üst seviyedeydi her adımımı Allahı düşünerek atıyordum. Ama git gide hassasiyetlerimi kaybettigimi hissediyorum. Gittikce kendi içimde yalnızlasıyorum. Abuk sabuk seylere sarıyorum boş vakit cok öldürüyorum yapmak istemesemde böyle. Ve bişeyi kafama taktı mı tam takıyorum uykularım kaçıyo. Ama bir yandan da dunyanın dört bir tarafında açlıkla yoksullukla savasla ugrasanları düşünüp seninkide dert mi diyorum.. Eski maneviyatımı dine olan ilgimi geri istiyorum çünkü bazen bişeyin günah olması bile beni ondan çevirmiyor.. Sizce ne yapmalı?