Kendimi bulamıyorum bir türlü?

Seninkinde de biraz benimkine benzer bir durum var , gayet iyi anlayabiliyorum seni. Tek fark , ben de 5-10 yıl önce öyleyken şu an o sakinliğin daha çok huzur verdiğini hissedebiliyorum ve düşünüyorum. Ama psikolojik sorunlara yol açacak kadar ciddi bir durum ve çok sıkıntılı onu söyleyeyim. Acilen bir psikoloktan destek alman gerek bununla ilgili yoksa önünü alamazsın , ben bir şekilde aştım onu. Kendine güven ve özsaygı ilk kural. Duygularını da sürekli içine atma insan sosyal bir varlık , hayat her anlamda müşterek , değişen dünya düzeni bize toplumcalcılıktan çok bireyselciliği empoze etmesinin bu durum üzerindeki etkisi yadsınamaz bir gerçek. Hal böyle olunca insanlar birbiriyle az etmileşim içinde olmaya başladı neyse , kendine çeki düzen vermeye başlamalısın bacım , o öyle ilerlemez.

Evet ilaç konusunda kesinlikle seninle aynı fikirdeyim , kimyasal sonuçta insan bazen güvenemiyor. İçine kapanık biri olduğun sonucuna vardığım için , psikolog kısmına değindim onların empati yeteneği olduğu için çoğunlukla olaya farklı açıdan yaklaşabiliyorlar eğitimini de almışlar sonuçta. Kendi durumunu sen daha iyi bilirsin , ama tahmin ettiğim gibi kendine alakalı aşamadığın şeylerin olduğunu. Pozitif düşünmeye başlamadığın sürece , için içini yemeye devam edecek. Şanslı olduğun taraf şu ki bunun farkına varabilmişsin , ve değiştirmek için çaba sarfetmek de senin elinde. Kendini sevmen lazım kendini olduğun gibi kabul et , eminim ki gün içinde olur olmadık çok basit şeyleri dahi kafaya takılıp üzülüyorsun. Halbuki bilinçaltına başka şeyler işlemen , otomatikman kafanı başka şeyler düşünmeye itecektir. Hobilerine yönel , bir derdin varsa git bunu yakınlarınla mutlaka paylaş , içine attıkça bu durumdan kurtulman zor olacaktır. Derdini söylemeyen derman bulamaz derler , iç sesinle konuşarak bunu halledemezsin. Umarım tez zamanda bunları tersine çevirsin kardeşim.