Neden herkesten ve her şeyden bu kadar uzaklaşıyorum?

İyi akşamlar.

Aslında son zamanlar değil, uzun zamandır herkesten, her şeyden uzaklaşmayı istiyor ve yalnız kalıyorum genelde. Mesela 25 yaşım olmasına bakmayarak hiç arkadaşım (kız veya erkek) yoktur. İnsanlara olan inancımı da neredeyse kaybetmiş durumdayım. Hayatıma birileri giriyor ve o kişiye inanamıyorum.

İnsanlarla sadece birşeyler hatrına konuşuyorum. İşe gittiğimde işimi yapmak için, markete gittiğimde birşeyleri alabilmek için. Tüm bunların dışında kafamdan sorular, sorunlar, hayaller, birşeyleri değiştirebilme, herşeyden uzaklaşmak gibi şeyler geçiyor.

Çok yalnız ve başka bir dünyadaymışım gibi hissediyorum kendimi. Her gün kendime söz veriyorum bu son ve değişmem lazım artık. Ama bir sonraki gün bu sözü yeniden veriyorum kendime.

Tüm günüm evden işe, işden eve ve arka arkaya film izleyerek geçiyor genelde. Sadece yağmurlu günlerde yağmur altında saatlerce geziyorum o kadar. Başka zamanlarda bir yerlerde dolaşmak bile istemiyorum. Toplu insanların olduğu yerlerden uzaklaşıyorum.

Sizce bu psikolojik bir durum mu? Hayatıma nasıl renk katar, bu durumu değiştirebilirim?

Her kese teşekkür ederim.